ทำไมเงาดำและสัตว์ประหลาดพวกนั้นถึงได้วนเวียนอยู่หน้าประตูนานขนาดนั้น แต่กลับไม่พังประตูเข้ามาจริง ๆ?
ถ้ามี "คาถาประทับตรา" หรือ "ความคุ้มครอง" บางอย่างทำงานอยู่จริง ทุกอย่างก็สมเหตุสมผลแล้ว
แต่ปัญหาคือ สิ่งนี้เชื่อถือได้แค่ไหน?
สิ่งมีชีวิตที่อ้างตัวเป็นนักบวช แต่กลับถูกการกลายพันธุ์กัดกินไปแล้ว คำพูดที่ออกจากปากมัน เป็นการบอกเล่าข้อเท็จจริงจริง ๆ หรือแค่อยากหลอกลวงความเชื่อใจเพื่อแอบเข้ามาในบ้าน?
ลู่หย่วนยืนอยู่ด้านในประตู ดาบศึกในมือยังคงกำแน่น สัมผัสของด้ามจับในฝ่ามือค้ำยันอยู่อย่างมั่นคง
เขาไม่ได้วางอาวุธ และไม่ได้เข้าไปใกล้ช่องมองประตู
ผ่านไปครู่หนึ่ง
"เธอจะรับประกันได้ยังไงว่าที่พูดมามันเป็นความจริง?"
ลู่หย่วนถาม "แล้วเธอจะแน่ใจได้ยังไงว่าเธอไม่ใช่สัตว์ประหลาดที่กลายพันธุ์ไปแล้ว?"
เงาดำด้านนอกประตูเงียบไปนาน
ทางเดินเงียบสงัดราวกับเวลาถูกแช่แข็ง จนซูมู่มู่ทนไม่ไหวต้องเงี่ยหูฟังเสียงด้านนอก จนชิวหยวนนิ้วที่กำธนูอยู่คลายออกแล้วกำเข้าใหม่
ลู่หย่วนก็ไม่รีบเร่ง รออยู่อย่างเงียบ ๆ
แล้วเสียงนั้นก็ดังขึ้นอีกครั้ง อ่อนแรงลงกว่าเดิม พร้อมกับความเหนื่อยล้าอย่างหนักหน่วง:
"ฉัน... ระบุไม่ได้"
ลู่หย่วนเลิกคิ้วเล็กน้อย
ระบุไม่ได้?
แบบนั้นตัวแปรก็เยอะเกินไป
สิ่งมีชีวิตที่ตัวเองยังบอกไม่ได้ว่าตัวเองเป็นสัตว์ประหลาดหรือไม่ ขนาดนี้เขาจะเปิดประตูให้มันเข้ามาได้ยังไง?