ได้ยินคำพูดของจิ้นชาง ผู้แข็งแกร่งแห่งราชสำนักสามแคว้นต่างก็สบตากันและกัน
เซียนมนุษย์ผู้ถือกระบี่แห่งแคว้นฉีซานพยักหน้าเบา ๆ "แคว้นฉีซานไม่มีข้อคัดค้าน"
โซ่บนแขนของสตรีนางนั้นเลื่อนขึ้นลงตามกาย "ชางเสวียนก็ไม่มีข้อขัดแย้งเช่นกัน"
บัณฑิตหนุ่มหุบพัด "เฮยอู๋ขอบคุณน้ำใจ"
สำหรับพวกเขา ผลประโยชน์ที่ได้รับนั้นเกินกว่าหัวใจเลือดของพญามังกรไปมาก หากก่อเรื่องต่อไปก็มีแต่เสียกับเสีย
เพียงชั่วขณะนั้นเอง หัวใจในมือของจิ้นชางก็หยุดเต้น แสงวาวเริ่มเลือนหาย คลื่นสายฟ้าที่พันรอบก็สลายไปด้วย
ในเวลาเพียงไม่กี่ลมหายใจ หัวใจที่บรรจุแก่นแท้พลังชีวิตของพญามังกรไว้นั้น ก็กลายเป็นก้อนเนื้อแห้งเหี่ยว
จิ้นชางก้มลงมองฝ่ามือของตนเอง
สีหน้าของเขาไม่เปลี่ยนไปแม้แต่น้อย แต่อากาศโดยรอบกลับเย็นเยียบลงในพริบตา
เม็ดฝนในรัศมีสิบจั้งรอบกายเขาหยุดนิ่ง ลอยค้างอยู่กลางอากาศ
ในเวลาเดียวกัน ในมือของชายชุดดำก็ปรากฏหัวใจดวงหนึ่งขึ้นมา
เขียวสดทั้งดวง คลื่นสายฟ้าพันรอบ ทุกครั้งที่เต้นก็มีเสียงคำรามของมังกรแผ่วเบาดังออกมา
จิ้นชางสูดจมูกฟุดหนึ่ง "วิชาขโมยสวรรค์ของสำนักฝังศพ สมคำร่ำลือจริง ๆ"
"แต่ ต่อหน้าสำนักอายุวัฒนะของข้า ดูเหมือนจะไม่ให้ความสำคัญกับสำนักอายุวัฒนะของข้าเลยสักนิด"
ชายชุดดำโยนหัวใจขึ้นไปในอากาศเล็กน้อย แล้วรับกลับมา
เสียงดังออกมาจากใต้ชุดคลุมดำ ฟังไม่ได้ว่าชายหรือหญิง "หากมีฝีมือ ก็เข้ามาเอาไปสิ เฒ่าหัวดื้อ"
จิ้นชางหันขวับไปทางราชสำนักสามแคว้น