เดินไปประมาณร้อยเมตร ก็โล่งตา ผานี้เป็นถ้ำขนาดไม่เล็ก
กลิ่นประหลาดนั้นเข้มข้นยิ่งนัก หอมปนเหม็น
ราชางูเขียวดำยืนนิ่งอยู่กับที่ ไม่ขยับเขยื้อน
กลางถ้ำบนพื้น มีกระดูกมหึมาชิ้นหนึ่งนอนอยู่ โครงกระดูกสมบูรณ์ ใหญ่กว่าราชางูเขียวดำเสียอีก
ดูจากลักษณะกระดูกแล้ว น่าจะเป็นตระกูลงูเช่นกันไม่ผิด
และเหนือกระดูกนั้นขึ้นไป มีดอกไม้ต้นหนึ่งงอกอยู่
ดอกไม้นั้นสูงไม่ถึงครึ่งคน ลำต้นสีฟ้าอมเขียว กลีบดอกหุบแน่นเข้าหากันเป็นดอกตูมกลมๆ
บนผิวของดอกตูมมีลวดลายหนาแน่น ร่างเป็น "ใบหน้ามนุษย์" อันน่าขนลุก
ไม่ใช่การวาดขึ้น แต่เป็นลวดลายนูนที่เกิดจากกลีบดอกงอกตามธรรมชาติ
ใบหน้านั้นหลับตา ใบหน้าบิดเบี้ยว ทั้งร้องไห้ ทั้งยิ้ม
[หญ้าผ่านภพ]
ในสมองของหลินจุ้ยผุดบันทึกจากสมุดจดของอาจารย์เฒ่า พอดีมียาวิญญาณชนิดนี้
หญ้าผ่านภพ หรือเรียกอีกนามว่าดอกไม้จากนรก อาศัยการเกาะกินผู้อื่นเป็นอยู่
เป็นยาวิญญาณชั้นเลิศสำหรับกลั่นยา อีกทั้งยังมีฤทธิ์ชำระล้างสิ่งสกปรกในร่างกาย
หายากยิ่งนัก
ไม่ว่าจะเป็นยาวิญญาณ สัตว์ปีศาจ หรือแม้กระทั่งเซียนมนุษย์ ล้วนเป็นเหยื่อที่มันเกาะกิน
กลิ่นหอมที่มันแผ่ออกมานั้นดึงดูดสัตว์ปีศาจ มนุษย์ และยาวิญญาณได้อย่างมาก อีกทั้งยังทำให้หลอนประสาท
เผลอตัวก็ถูกมันเกาะกิน เมื่อถูกเกาะกิน เหยื่อจะกลายเป็นแหล่งหล่อเลี้ยงของมัน จนกว่าจะถูกดูดจนแห้งเหี่ยว
ราชางูเขียวดำถูกกลิ่นหอมของหญ้าผ่านภพล่อมาที่นี่