ณ ที่แห่งหนึ่ง หลี่ฝูหมานมุดเข้าไปในสถานที่อันมืดมิด ก้าวเท้าเร็วกว่าปกติไม่น้อย
ยิ่งเดินลงไป อากาศยิ่งเย็นเยียบ
เขาหดคอเล็กน้อย ใบหน้าที่ปกติมักเผยรอยยิ้มอันแสนซื่อ ณ ขณะนี้เคร่งขรึมยิ่งนัก แววตายังแฝงความหวาดหวั่นอยู่บ้าง
ปลายบันไดหินคือประตูทองสัมฤทธิ์บานหนึ่ง
เขายืนอยู่หน้าประตูทองสัมฤทธิ์ คุกเข่าลงตรง ๆ
เงียบงันอยู่นาน
เสียงหนึ่งดังมาจากหลังประตูทองสัมฤทธิ์ iguessไม่ชายไม่หญิง
"ศิษย์ปีนี้คุณภาพเป็นเช่นไร?"
หลี่ฝูหมานก้มหน้าจรดพื้น "ทูลท่านเจ้าตำหนัก วันที่สอง มีสิบสี่คนสัมผัสตำแหน่งกระดูกเซียนได้แล้ว และเรียนรู้การหมุนเวียนคัมภีร์อายุวัฒนะ"
เสียงจากหลังประตูทองสัมฤทธิ์ไม่ดังมาอีกนาน
......
สำนักชั้นใน สถานที่หรูหราแห่งหนึ่ง
เรือนเล็กตั้งตระหง่านท่ามกลางทะเลเมฆ
ภายในเรือนจัดวางล้วนประณีตพิถีพิถัน พื้นปูด้วยหยกเขียว ผนังแขวนอักษรหนึ่งแผ่น อักษรแผ่นนี้ แฝงความหมายเป็นธรรมชาติโดยสมบูรณ์
ชายหนุ่มรูปงามคนหนึ่งนั่งอยู่บนหยกไฟก้อนหนึ่ง ใบหน้าของชายหนุ่ม ทัดเทียมได้กับดวงดาวและจันทรา
หากหลินจุ้ยอยู่ที่นี่ ย่อมต้องรู้สึกประหลาดใจอย่างแน่นอน
เพราะหยกอุ่นที่ชายผู้นี้นั่งทับอยู่ คือหยกไฟพันปีที่หายากยิ่งนัก ตามบันทึกของอาจารย์เฒ่า ฝึกบำเพ็ญหนึ่งวัน ทัดเทียมการฝึกธรรมดาสิบวัน ร้อยวัน
มือของเขาถือภาพวาดหนึ่งภาพ
บนภาพเป็นหญิงสาวคนหนึ่ง
ผมดำยาวตรง ท่ามกลางคิ้วและดวงตายังมีความไร้เดียงสาที่ยังไม่จางหายไปโดยสิ้นเชิง แต่เริ่มมีท่วงท่างามเลิศล้ำเป็นเบื้องต้นแล้ว
"หลินซือหาน"
ปลายนิ้วของชายหนุ่มลูบไล้ขอบภาพวาดเบา ๆ มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย
"แก่นกระดูกห้าเส้น กายไท่ซี ก็นับว่าคู่ควรกับข้าอยู่บ้าง"
วินาทีถัดมา แสงเขียวสายหนึ่งพุ่งเข้ามา หยุดอยู่ตรงหน้าชายหนุ่ม แปรเปลี่ยนเป็นตัวอักษรสองสามบรรทัด