[สิบปีก่อนที่ฉันจะได้เป็นบรรณาธิการบริหารนิตยสาร YUM อย่างเป็นทางการ ฉันยังจำความรู้สึกตอนนั้นได้ดี ฉันเป็นเด็กที่มาจากเมืองเล็ก ๆ …]
ชูอียื่นให้เจี่ยงเฉียวดูคือเวยปั๋วของเจียงมู่หวา
หลังจากเกิดเรื่องหานสวิน ชูอีใช้บัญชีเวยปั๋วสำรองติดตามเวยปั๋วของเจียงมู่หวาแบบพิเศษ คอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของอีกฝ่ายตลอดเวลา
ชูอีมีความรู้สึกที่ซับซ้อนต่อเจียงมู่หวา ในหัวทั้งมีความทรงจำตอนเด็กที่เธอดูแลตัวเอง และยังนึกถึงตอนที่เธอกับหานสวินสมคบคิดกัน
ชูอีเข้าใจดีว่าตอนนี้อีกฝ่ายทำเรื่องแบบนี้ลงไปได้ ก็พิสูจน์ว่าตั้งแต่แรกที่เข้ามาใกล้ชิดตัวเอง เธอก็ไม่ได้หวังดี!
ที่ติดตามอีกฝ่ายก็เพราะอยากรู้ว่าหลังถูกจับได้แล้ว เจียงมู่หวาจะทำอะไร
ก่อนหน้านี้พวกเวยปั๋วที่เจียงมู่หวาพ่นออกมาแบบสติแตก ชูอีอ่านหมดแล้ว ทำชั่วย่อมพบจุดจบ! นี่มันรนหาที่ตายชัด ๆ! แล้ววันนี้ก็ดันรนมาถึงที่บ้านของเธอ
เนื้อหาในเวยปั๋วดูเหมือนกำลังซาบซึ้งกับประสบการณ์ในอดีต แต่ความจริงคือการชี้นำให้ชาวเน็ตขุดคุ้ยอดีตของเธอ!
คำแทนตัวในข้อความนั้นอ้อมค้อมมาก แต่คนตาดีดูออก ญาติผู้มีพระคุณที่พูดถึงก็คือตระกูลเจี่ยง!
ปีนั้นตอนที่เจียงมู่หวาก้าวขึ้นมาเป็นบรรณาธิการบริหาร YUM อย่างม้ามืด ชาวเน็ตเคยขุดประวัติของเธอลึกมาก แล้วก็มีคนแฉข่าวว่าเธอเป็นญาติกับหัวหน้ากลุ่มตระกูลเจี่ยง แต่หลังจากนั้นเรื่องพวกนี้ก็เงียบหายไป
ตอนนี้เจียงมู่หวาเอ่ยขึ้นมาเอง ก็กลายเป็นอีกความหมายหนึ่งแล้ว
เธออยากรนหาที่ตาย อยากลากกลุ่มตระกูลเจี่ยงลงน้ำงั้นเหรอ?
ชูอีหน้าตึงเครียด ในเวยปั๋วที่ยาวเหยียดนั้น เจียงมู่หวายังพูดถึงแม่ของตัวเอง เจียงมู่หวาบอกว่าหลังมาที่เมือง B แล้วมาพึ่งบ้านน้า สภาพแวดล้อมใหม่ที่แปลกตาทำให้เธอหวาดกลัว และเข้ากับลูกพี่ลูกน้องไม่ได้…