ตอนนี้หลินเหอกำลังชื่นชมภาพวาดในห้อง รูปที่เจี่ยงอันประมูลมาได้เพิ่งส่งถึงบ้านเมื่อเช้านี้
หลินเหอแขวนรูปในห้องนอน แล้วปลดรูปแต่งงานเดิมลง
ถ้าจะพูดถึงความเปลี่ยนแปลงเดียวในห้องหลังจากหลินเหอหายไป ก็คือผนังว่างเปล่ามีรูปแต่งงานของคนทั้งคู่ถูกแขวนเพิ่มขึ้นมา
หลินเหอไม่ชอบสไตล์ห้องนอนแขวนรูปแต่งงาน แต่ยังหาของตกแต่งอื่นมาแทนไม่ได้ชั่วคราว เลยปล่อยไว้ก่อน
ตอนนี้พอรูปมา หลินเหอรีบเก็บเปลี่ยนทันที
ขนาดพอดิบพอดี ราวกับว่ามันควรจะแขวนอยู่ตรงนั้นแต่แรก
เจี่ยงเฉียวยืนข้าง ๆ รู้สึกอิจฉา ทั้งที่แขวนรูปแต่งงานดูดีกว่าชัด ๆ! ไม่พอใจนิดหน่อยแต่ไม่กล้าแสดงออกมากนัก ทำตัวง้องแง้งเดินวนรอบหลินเหอเหมือนผึ้ง
สุดท้ายหลินเหอหันมาปรายตาใส่แวบเดียว เขาก็สงบเสงี่ยมทันที
ยี่สิบนาทีก่อนหน้านี้ หลินเหอเห็นมุมล่างขวาของกรอบรูปมีตัวอักษรภาษาอังกฤษตัวเล็กมาก มองดี ๆ คือชื่อภาษาอังกฤษของเจี่ยงอัน
เธอถามลูกชายทันที ถึงได้รู้ว่ารูปมาช้าขนาดนี้เพราะรอกรอบนี้
นี่คือสิ่งที่เจี่ยงอันทำเองกับมือ
ไม่อย่างนั้นจะบอกว่าแม่กับลูกย่อมเชื่อมโยงถึงกันได้ยังไง ป้ายหยกที่หลินเหอให้เจี่ยงอัน เชือกถักก็เป็นฝีมือถักเองของเธอ เจี่ยงอันดีใจมาก สร้อยคอเส้นเดิมที่ใส่มาเป็นหมื่นปี เปลี่ยนเป็นป้ายหยกชิ้นนี้
ทั้งสองชิ้นนี้ล้วนเป็นของที่หลินเหอให้ ชิ้นหนึ่งเมื่อฉืออู่ปีก่อน อีกชิ้นคือฉืออู่ปีให้หลัง
ก่อนวางสาย เจี่ยงอันพูดว่า "แม่ครับ ยินดีต้อนรับกลับมา"
บทสนทนาจบ หลินเหอรู้สึกปลื้มปีติในใจ มองแล้วมองอีกก็ยังโปรดรูปนี้
เจี่ยงเฉียวเดินเข้ามาพอดีตอนนี้ เขาให้หลินเหอดูรูปถ่ายบางส่วน