สาบสูญสิบห้าปี คุณแม่สวมวิญญาณกลับมาแล้ว!

ตอนที่ 61 ไห้น้ำส้มสายชูประจำบ้านของฉัน

6 นาที· 1.3K คำ

[ใช่คนนี้หรือเปล่า]

จูฟู่ทำได้แค่ถ่ายภาพด้านหลังของผู้ชายที่เดินสวนกับเขา

เมื่อกี้เขาก้มหน้าตอบข้อความในกลุ่ม เลยเดินก้มๆ พอเงยขึ้นมาก็มองเห็นแค่ครึ่งหน้า ด้านข้างดูคล้ายเจี่ยงอันนิดหน่อย

ไม่ได้ตั้งใจก็กดถ่ายรูปส่งลงกลุ่ม ผ่านไปพักหนึ่งถึงนึกได้ว่าตัวเองถ่ายไม่ติดหน้า แล้วทุกคนจะดูอะไรกัน

แต่ปฏิกิริยาในกลุ่มกลับคึกคักมาก ถึงไม่เห็นหน้า แต่ก็ไม่ได้ขัดขวางพวกเขาจากการตัดชื่อคนอื่นออกไป

[จูฟู่ นายเริ่มไม่ปกติตั้งแต่เมื่อวานแล้วนะ โดนเจี่ยงอันหลอนจนสติแตกจริงๆ หรือไง สูทผู้ชายคนนี้แบรนด์เนมชัดๆ เลยนะ]

[ตงจื่อพูดถูก สูทบางตัวเป็นแบบตัดสำเร็จ ถ้าใส่ไม่พอดีก็ดูถูก บางตัวตัดเฉพาะบุคคล ช่วยพรางจุดด้อยสัดส่วน ให้สายตาดูสมบูรณ์แบบขึ้น ผู้ชายในรูปนายเป็นสูทแฮนด์เมดล้วนๆ ดูจากราคาตลาดคงไม่ต่ำกว่าหกหลัก]

[เฮ้ย รวยขนาดนี้ เสื้อตัวเดียวเป็นแสน! สมกับเป็นตระกูลช่างตัดเสื้อจริงๆ มองปุ๊บรู้ปั๊บ สุดยอด สุดยอด]

[มาๆ ให้ฉันพูดบ้าง นาฬิกาผู้ชายคนนั้นถึงจะเห็นแค่สาย แต่ถ้าขยายรูปดูจะเห็นโลโก้ นาฬิกากลไกรุ่นใหม่ล่าสุดจากแบรนด์หรู OL อืม แปดหลัก]

[คนติดตามข้างๆ ถึงนายจะถ่ายติดแค่ครึ่งตัว แต่รองเท้าคู่ที่เขาใส่ เป็นรุ่นที่ฉันเล็งไว้นานแล้วไม่ยอมซื้อสักที]

[หา? ขนาดคุณชายลู่ยังไม่กล้าซื้อ แล้วจะแพงแค่ไหนกันนะ]

……

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป