เพื่อนร่วมชั้นคนอื่นๆ คิดว่าที่พวกเขาหาใครที่เหมือนพ่อของเจี่ยงอันไม่เจอ ก็เพราะตัวจริงนั้นต่างจากที่พวกเขาจินตนาการไว้มากเกินไป!
พ่อของเจี่ยงอันจะเป็นพวกตาลุงแก่ๆ รึเปล่านะ? เหมือนตอนแรกจะมีพวกคนอายุมากสี่ห้าคนเดินเข้ามานี่นา!
พวกนั้นไม่รู้เลยว่าเจี่ยงเฉียวไม่ได้เข้าประตูหน้าด้วยการสแกนตั๋ว แต่มีท่านอาจารย์ใหญ่กับคณะคอยต้อนรับอยู่ที่โถงกลาง รถของเขาขับเข้ามาในโรงเรียนได้เลย
ตอนนี้พวกนั้นก็เริ่มรู้ตัวแล้วว่าเป้าหมายของพวกตนมันใหญ่เกินไป ไม่มีทางซ่อนตัวได้ เมื่อกี้อาจารย์รุ่ยเดินผ่านไปยังถลึงตาใส่พวกเขาอย่างแรงเลย!
“สาวสวยทั้งสองคน พวกคุณเป็นอะไรกับเจี่ยงอันเหรอครับ?”
ลมโชยพัดปอยผมที่ปรกหน้าผากให้ปลิวไสว หลี่ฉือหยางรู้สึกว่าตัวเองเท่สุดๆ ในตอนนี้ พอเดินเข้าใกล้แล้ว เขายังจงใจเอี้ยวตัวทำท่าโพสอีกด้วย
“ไอ้ลูกไล่ของเจิ้งเคอน่ะ”
เจี่ยงอันแนะนำให้หลินเหอฟังต่อหน้าพวกนั้นอย่างไม่อ้อมค้อม
การล่มจมของตระกูลเจิ้งอยู่ในความคิดของเจี่ยงอันอยู่แล้ว แต่มันรวดเร็วและแก้ไขอะไรไม่ได้ถึงขนาดนี้ เขารู้ดีว่าทางบ้านเป็นคนจัดการ
ยังไงซะมันก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่โตอะไร ถ้าเป็นนิสัยของพ่อ คงให้เขาจัดการด้วยตัวเอง แต่ถ้าเป็นแม่ ก็คงกลัวเขาจะถูกรังแกแม้แต่นิดเดียว
เพราะงั้นเจี่ยงอันเลยเอ่ยชื่อเจิ้งเคอต่อหน้าหลินเหอ โดยไม่ต้องอธิบายความเป็นมาให้ยืดยาว
“เจี่ยงอัน! นายระวังคำพูดหน่อยนะ! ไม่งั้นอย่าหาว่าฉันไม่เกรงใจ!”
ดูท่าที่จูฟู่พวกนั้นพูดไว้คงไม่ผิด เจี่ยงอันมันผยองขึ้นมาจริงๆ!
ถ้าไม่เห็นแก่หน้าสาวสวยสองคนนี้ เขาจะต้องต่อยมันสักหมัดแน่!
สายตาของหลี่ฉือหยางหันไปมองหลินเหอ ใจหนุ่มกระตุกวาบ เธอคือผู้หญิงในสเปคที่สุดของเขาเลย!