คุณค่าที่แท้จริงของผู้หญิงคนหนึ่ง ไม่ได้อยู่ที่รูปลักษณ์ภายนอกแน่นอน
ความงามที่แท้จริง คือการพิสูจน์ด้วยความสามารถ เป็นเพื่อนร่วมทาง เป็นพยานและกำลังหนุน
ซูเหยี่ยนต้องยอมรับว่า สายตาที่เขามองจิ้งเต็มไปด้วยความชื่นชมมากขึ้นเรื่อยๆ และในวินาทีเล็กๆ ที่เห็นจิ้งตื่นขึ้นมา ก็มีความรู้สึกปลอดภัยจางๆ ผุดขึ้นในใจ
มันช่างเหลือเชื่อ ความปลอดภัยของเขาไม่ได้มาจากการ์ดยูอาร์ในมือ แต่กลับเป็นการ์ด N ที่คนส่วนใหญ่ดูแคลนมากที่สุด
"คุณจิ้ง"
เฉินจือซินสังเกตเห็นจิ้งตื่นแล้ว จึงรีบพานักวิจัยมาหาทันที: "ระหว่างที่คุณพักผ่อน พวกเรากับหัวหน้าทำแผนหลายฐานทัพที่คุยกันในที่ประชุมครั้งก่อนเสร็จเรียบร้อยแล้ว คุณอยากขึ้นรถไปดู..."
"ดูอะไร?"
จิ้งมองดอกเตอร์แวบหนึ่ง ยิ้มบางๆ: "หรือว่าสิ่งที่หัวหน้าทำ ต้องผ่านการอนุมัติจากฉันด้วยเหรอ?"
"ไม่จำเป็นต้องอนุมัติอยู่แล้ว"
เฉินจือซินก้มหน้า รอยยิ้มเจื่อนๆ ที่มุมปาก
เขารู้สึกว่าคนสองคนนี้มีความเข้าอกเข้าใจกันที่พูดไม่ออก ทำให้ตัวเองที่อยู่ตรงกลางอึดอัดใจไม่น้อย
"แต่ ต้องผ่านการอนุมัติจากคุณ"
จิ้งมองเฉินจือซินลึกๆ รอยยิ้มที่มุมปากยังคงอยู่: "เพราะหัวหน้าไว้ใจคุณมาก พวกเรารู้ดีว่าเขาให้ความสำคัญกับมืออาชีพ"
ดูพวกคุณสิ!
พูดจาเหมือนกันเปี๊ยบ!
เฉินจือซินหุบปาก ไม่อยากพูดต่ออีกแล้ว
"จิ้ง ที่นี่ฝากเธอด้วยนะ ถึงตาฉันพักบ้างแล้ว"
ซูเหยี่ยนหัวเราะร่า เดินมาข้างๆ จิ้ง ยกมือดีดการ์ดยูอาร์ใบใหม่ออกมา: "เข้ากับการ์ดคุณลักษณะของเธอมาก อย่าเผลอไปให้คนอื่นล่ะ"
จิ้งรับการ์ดมา ไม่ได้ปฏิเสธ แค่ยิ้มบางๆ: "ขอบคุณค่ะหัวหน้า"
การ์ด N บวกการ์ดยูอาร์ เธอเชื่อว่าในเส้นทางอันไร้สิ้นสุดทั้งหมด คงหาผู้ใช้คนที่สองที่ทำแบบนี้ไม่ได้อีกแล้ว