คำพูดนี้ทำให้ทั้งวงเงียบกริบ
การตบหน้ามาเร็วเกินไป หลัวจิ่วอ้าปากค้าง ไม่รู้จะพูดอะไรดี
ต่อให้หน้าด้านแค่ไหน เขาก็รู้ว่าถ้าโผล่ไปตอนนี้มีแต่จะถูกถากถางและหัวเราะเยาะ
ต้องการห้าพันไม่ใช่เหรอ
ให้ห้าพัน เอางี้ไหม
ใครจะไปกล้าคบกัน!
ไม่ใช่แค่หลัวจิ่ว ผู้ใช้ที่มีสมองทุกคนต่างเข้าใจดีว่า คนที่สามารถหาเหรียญโลหิตได้หลายพันภายในไม่กี่ชั่วโมงตั้งแต่เริ่มเกม จะมีฝีมืออ่อนแอได้ยังไง
ไอ้หาลี่ตามหาแม่คนนี้ ไม่ธรรมดา!
หลัวจิ่วนิ่งเงียบ หลี่ต้าลี่ก็ขี้เกียจจะซ้ำเติม ประกาศตามหาแม่ต่อไปเรื่อยๆ
เขายืนกรานมาก แน่วแน่จนไม่ว่าคนอื่นจะพูดอะไร ถามอะไร หรือจะตกตะลึงกับเหรียญโลหิตห้าพันของเขาขนาดไหน... หลี่ต้าลี่ก็ไม่สะทกสะท้าน ไม่ตอบกลับ
ในใจของหลี่ต้าลี่ตอนนี้มีเพียงสองเรื่อง: ตามหาแม่ให้เจอ และหาโอกาสเล่นงานหลัวจิ่ว
ทำไมต้องเล่นงานหลัวจิ่ว
ก็เพราะเขาแม่พูดว่าแม่ฉันตาย!
"บัตรอะไรของมันน่ะ ถึงหาเหรียญโลหิตได้มากมายขนาดนี้ในไม่กี่ชั่วโมง!"
ซูเหยี่ยนตกตะลึง แอบกดติดตามหลี่ต้าลี่ไว้ในใจ
ผู้แข็งแกร่งแฝงตัวในเขตแท่นเทียนซูมีมากกว่าที่เขาคาดไว้ พวกที่กระโดดออกมาก่อนกลุ่มแรกไม่ใช่กลุ่มที่แข็งแกร่งที่สุดแน่
ยังมีผู้คนอีกมากที่กำลังเดินอย่างเงียบเชียบ พากเพียรเก็บกวาดเหรียญโลหิตเพื่อเสริมแกร่งตัวเองไม่หยุด
ทันใดนั้น
ขณะนั้นเอง จิ้งก็เอ่ยเสียงเบาขึ้นข้างๆ "นายท่าน นางกลับมาแล้ว"
"หืม?"
ซูเหยี่ยนเงยหน้ามองตามทิศที่จิ้งชี้ไป ปลายถนนข้างหน้า
ก็เห็นหญิงสาวผมทองร่างสูงโปร่งคนหนึ่งวิ่งทะยานตรงมาทางกลุ่มด้วยความรวดเร็ว รูปร่างปราดเปรียวมาก กระโดดและร่อนไปมาท่ามกลางซากปรักหักพัง แค่ไม่กี่ทีก็มาถึงตรงหน้าซูเหยี่ยน
คือนาตาชา ผู้ติดตามเพียงคนเดียวที่เป็นการ์ด SR จากผู้ติดตามทั้งสิบ