"เอ้อ เก่งอะไรกันนักหนา ก็แค่เล่นเกมเยอะหน่อยเองแหละ"
ในช่องแชท ซูเหยี่ยนตอบรับคำยกยอของฉินซานอย่างถ่อมตัว "พี่ฉิน ท่านดูท่าไม่ค่อยเล่นเกมใช่ไหมล่ะ?"
"ผมดูอัตราการออกรางวัลการ์ดต่ำขนาดนี้ ก็รู้ว่านักวางแผนห่วยๆ พวกนั้นไม่ได้คิดอะไรดีๆ ไว้หรอก"
"พูดจริงๆ นะ มันยังสู้เกมบางอย่าง ไม่ได้ด้วยซ้ำ ทำอะไรก็ทำไม่เห็นจะเข้าท่า เอาการ์ดระดับต่ำๆ มาอวดว่าข่มขวัญคนได้"
ซูเหยี่ยนพูดอย่างเปิดอก คำพูดเบาสบาย ไม่ถือตัว
ทำเอาฉินซานรู้สึกเป็นเกียรติเกินคาด และยิ่งรู้สึกว่าซูเหยี่ยนเป็นคนเปิดเผย เข้ากับคนง่าย เป็นคนที่น่าคบหา
ส่วนที่ทั้งสองคนมานั่งคุยกันเรื่องการ์ดหกประเภท ระดับการ์ดอะไรพวกนี้ในช่องแชท ก็เพราะทั้งคู่ไม่มีอะไรทำนี่แหละ!
ซูเหยี่ยนถูกจิ้งห้ามไม่ให้เข้าร่วมสำรวจจุดสิ้นสุด ต่อให้ถือการ์ดยูอาร์ยุทโธปกรณ์ก็ไม่อาจเสี่ยงได้ง่ายๆ มือก็ไม่มีข้อมูลใหม่จะขาย ได้แต่นั่งรอให้สมุนส่งข่าวกลับมา
ฉินซานยิ่งขยับไม่ได้ เขาลองฝ่าคลื่นซอมบี้ไปหลายรอบ สุดท้ายก็ทำไม่ได้จริงๆ ได้แต่ฆ่าซอมบี้อยู่ตรงขอบๆ ไปพลางรอจังหวะพลิก
แบบนี้ทั้งสองคนก็เลยว่าง ทำได้แค่นั่งคุยแก้เบื่อ
ผู้ใช้ในช่องแชทอีกมากมายต่างก็แอบดูเงียบๆ จู่ๆ ก็รู้สึกว่าคุณซูนี่เป็นคนที่เข้าถึงง่ายดีนะ
เขาจริงๆ แล้วก็เต็มใจแบ่งปันเทคนิคเล็กๆ น้อยๆ ที่เขาคิดค้นเองเกี่ยวกับการ์ดหรือการวิเคราะห์อะไรทำนองนั้น ไม่ได้เก็บเป็นความลับกลัวคนอื่นรู้มากเกินไป
ผู้คนต่างรู้สึกไปเองโดยไม่รู้ตัวว่า ซูเหยี่ยนแม้จะไม่ใจดีและอบอุ่นเหมือนหลินหว่าน แต่ถ้าไม่ใช่พวกศัตรูกัน ถามอะไรเขาด้วยน้ำเสียงนอบน้อม เขาก็เต็มใจตอบ
ส่วนสำหรับซูเหยี่ยนเอง เรื่องพวกนี้ไม่เห็นจะเป็นอะไรเลย!
การจั่วการ์ดน่ะ เรื่องแบบนี้ก็ต้องคุยกันไปคุยกันมา ทุกคนช่วยกันระดมสมอง ช่วยกันพิสูจน์ว่าการ์ดแบบไหนดีแบบไหนไม่ดี
ที่สำคัญที่สุดคือ พี่ชายฉันน่ะมีการ์ดยูอาร์ทุกวัน!
คุยไปเถอะ ยังไงฉันก็ไม่ขาดทุน มีสิทธิพิเศษเป็นการการันตี
ชั่วขณะหนึ่ง ผู้ใช้ที่เปิดพื้นที่จุดสิ้นสุดไม่ได้ หรือไม่รู้จะเริ่มยังไง ต่างก็พากันเข้าร่วมวงสนทนา