"เชอะ"
หลัวต้าซานหัวเราะเยาะเย้ย "ฉันฆ่าเธอไม่ได้และทำร้ายเธอไม่ได้ แต่จะให้ฉันเรียกเธอว่านาย... เธอยังไม่คู่ควร..."
หลัวต้าซานพูดไปได้ครึ่งเดียวก็เห็นเด็กขายหนังสือพิมพ์วิ่งมาจากที่ไกล เขากำลังจะกลับมาอยู่ข้างๆ ซูเหยี่ยนเพื่อรอรับคำสั่ง
หลัวต้าซานเหลือบเห็นเด็กคนนั้น ร่างกายชะงักไปครู่หนึ่ง แล้วพุ่งเข้าใส่เขาทันที
"...มาพอดี ฉันจะฆ่าหนึ่งตัวระบายอารมณ์ก่อน!"
หลัวต้าซานหัวเราะลั่น ยกมือคว้าศีรษะเด็กคนนั้นไปทันที
"อ๊าา!!"
กระแสฆาตราร้อนแรงราวเปลวไฟพุ่งเข้าหาเด็กชาย ทำให้เขาตกใจนั่งกองกับพื้น สีหน้าเต็มไปด้วยความสิ้นหวังและความตกตะลึง
"บ้าเอ๊ย!"
ซูเหยี่ยนตกใจสุดขีด ยกมือเรียก "กลับมาเดี๋ยวนี้!"
หมัดเหล็กของหลัวต้าซานไม่ได้ร่วงลงมา ในระยะไม่กี่นิ้วจากศีรษะเด็กชาย ร่างของเขากลายเป็นแสงแดงกลุ่มหนึ่ง ถูกบังคับให้เปลี่ยนเป็นรูปแบบการ์ด หล่นลงพื้นเสียงดังกริ๊ง
"ปัง!"
กระแสลมแรงเฉียดศีรษะเด็กชายกระแทกลงพื้น เกิดเสียงทึบ พื้นหินกระจายกระเด็น เป็นหลุมลึกขนาดเท่าผลแตงโม
"ฉัน... ฉันยังมีชีวิตอยู่?"
เด็กชายถูกเศษหินกระเด็นใส่เจ็บไปทั้งตัว ร่างกายสั่นเทา รู้สึกตัวได้ว่าตัวเองยังมีชีวิตอยู่ท่ามกลางความมึนงง
"เอาการ์ดนั่นมาให้ฉัน"
ซูเหยี่ยนกุมขมับ ถอนหายใจอย่างจนใจ พยักหน้าให้เด็กชายไปหยิบการ์ดบนพื้นกลับมา
เด็กชายสูดหายใจลึกเพื่อระงับความกลัว ส่งการ์ดให้ซูเหยี่ยนบนหลังคารถด้วยร่างกายที่สั่นเทา ซูเหยี่ยนโบกมือ "ไปเถอะ ไปให้ไกลๆ แล้วบอกคนข้างๆ ให้ออกไปให้ไกลด้วย"
"ขะ... ขอบคุณนายท่าน!"
เด็กราวกับได้รับอภัยโทษ รีบวิ่งหนีออกจากที่อันตรายแห่งนี้โดยเร็ว
ซูเหยี่ยนเริ่มเข้าใจแล้ว หลัวต้าซานหัวแข็งคนนี้ไม่ธรรมดา อานุภาพทำลายล้างภายในสูงมาก
เจ้าหมอนี่เพิ่งออกมา ก็จับกฎของสมุนบนเส้นทางไร้สิ้นสุดได้แม่น: สมุนทำร้ายนายไม่ได้ แต่ระหว่างสมุนด้วยกันไม่มีข้อจำกัด