ทุกคนต่างชะงักไป ก่อนจะมองตามสายตาของเธอโดยไม่รู้ตัว
คราวนี้พวกเขาถึงเห็นว่า ตรงมุมหนึ่งของร้านขายสัตว์เลี้ยง เสิ่นเวยยังคงนั่งยอง ๆ อยู่ตรงนั้น ไม่ได้ขึ้นรถหรือหนีไปไหน เพียงกำลังเกาคางให้เจ้าคอร์กี้ตัวหนึ่งที่อยู่ตรงหน้า
“ไอ้โง่!”
เสิ่นเจาเหย่โกรธจนหน้าเขียวคล้ำ อดด่าออกมาไม่ได้
“ป่านนี้แล้วยังมีอารมณ์พาหมาเดินเล่นอีก!”
เสิ่นเจาเหย่กำลังจะตะโกนเรียกให้เสิ่นเวยขึ้นรถ
แต่ใครจะคิดว่าจังหวะนั้นเอง—
ฟิ้ว! ฟิ้ว! ฟิ้ว!
คมมีดน้ำแข็งนับไม่ถ้วนก่อตัวขึ้นกลางอากาศ ก่อนพุ่งเข้าใส่รถกระบะหลายคันอย่างรวดเร็ว พร้อมเสียงแหวกอากาศบาดหู
“ระวัง!”
สีหน้าของทุกคนในหน่วยเก็บเสบียงเปลี่ยนไปทันที
โชคดีที่ผู้มีพลังไฟหลายคนในกลุ่มตอบสนองได้รวดเร็ว แทบจะทันทีที่คมมีดน้ำแข็งพุ่งลงมา พวกเขาก็ยกมือขึ้นพร้อมกัน ลูกไฟหลายลูกพุ่งออกไปพร้อมเสียงคำราม
ตูม!
เปลวไฟร้อนระอุปะทะกับคมมีดน้ำแข็งที่โปรยปรายลงมา
ซู่—
คมมีดน้ำแข็งละลายอย่างรวดเร็ว ไอน้ำสีขาวจำนวนมากกระจายปกคลุมไปทั่วในพริบตา
“ฉือหู่!”
ใครคนหนึ่งร้องลั่น
ทุกคนรีบเงยหน้าขึ้น เห็นแสงสายฟ้าที่เพิ่งก่อความวุ่นวายค่อย ๆ จางหายไป ในกลุ่มควันนั้น ฉือหู่ซึ่งถูกซัดกระแทกรถกระบะเมื่อครู่กลับค่อย ๆ ลุกขึ้นยืน
หน้าอกของเขากระเพื่อมขึ้นลงอย่างรุนแรง มุมปากมีคราบเลือดติดอยู่ ทว่าประกายในดวงตาดุดันคู่นั้นกลับไม่ลดลงแม้แต่น้อย
การโจมตีเมื่อครู่ฉีกเสื้อท่อนบนของเขาจนแทบไม่เหลือชิ้นดี รอยสักดุดันเป็นผืนใหญ่เผยให้เห็นอยู่กลางอากาศ เมื่อประกอบกับเลือดที่เปรอะทั่วร่าง ทำให้เขาดูน่ากลัวยิ่งกว่าเดิม
สีหน้าของทุกคนในหน่วยเก็บเสบียงเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง