ตลอดเดือนถัดมา ชีวิตของเสิ่นเวยสุขสบายเป็นพิเศษ
เหตุผลง่ายมาก
ในที่สุดคนตระกูลเสิ่นก็ไม่อยู่กันหมดแล้ว
พอไม่มีพวกคนวุ่นวายไร้สาระมาเดินให้เห็นตรงหน้า เสิ่นเวยก็รู้สึกว่าแม้แต่อากาศยังสดชื่นขึ้นไม่น้อย
ทุกวันเธอไปเรียนตามเวลาและฝึกฝนพลังพิเศษ
เวลาที่เหลือก็มีไว้ดูแลซวงซวงกับเสี่ยวสือโถว แล้วศึกษาพื้นที่เพาะปลูกในมิติส่วนตัว
ต้องยอมรับเลยว่า
ตั้งแต่เลื่อนขึ้นสู่ระดับ 7 และปลดล็อกความสามารถเร่งการเติบโตของพืช เสิ่นเวยก็เริ่มสนใจการทำไร่ทำนาอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
เพราะยังมีอะไรที่จะให้ความรู้สึกสำเร็จได้มากไปกว่าการได้เห็นเมล็ดเล็ก ๆ งอก เติบโต และสุกงอมอย่างรวดเร็วต่อหน้าต่อตาอีกล่ะ?
ยิ่งไปกว่านั้น ผลผลิตสุดท้ายยังเพิ่มขึ้นถึง 100 เท่า!
สิ่งที่เผยจื้อรับปากเธอไว้ เขาทำตามได้จริงทุกอย่าง
แทบทุกสองสามวัน จะมีคนส่งผลึกพลังมาให้เธอหนึ่งชุด
ส่วนเสิ่นเวยก็ทำตามข้อตกลงก่อนหน้า ใช้ผลึกพลังเหล่านั้นเร่งให้พืชผลสุก แล้วส่งต่อให้คนในฐานที่มั่นจัดสรรอย่างเป็นระบบ
ด้วยวิธีนี้ วิกฤตขาดแคลนอาหารของเมืองเป่ยก็คลี่คลายลงในที่สุด
แต่เสิ่นเวยก็รู้ดีอยู่แก่ใจ
นี่ไม่ใช่ทางออกระยะยาว
ถึงอย่างไร พื้นที่ที่เธอเร่งให้พืชผลสุกได้ก็มีจำกัด ขณะที่ตอนนี้เมืองเป่ยต้องเลี้ยงดูผู้คนมากมาย
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงว่า ทุกครั้งที่เร่งให้พืชผลสุกก็ต้องใช้ผลึกพลังจำนวนมาก
ต่อให้ตระกูลเผยมีทรัพย์สมบัติมากเพียงใด ก็ไม่มีทางใช้จ่ายแบบนี้ไปได้ตลอด
ยังดีที่เห็นได้ชัดว่าเผยจื้อคิดถึงเรื่องนี้ไว้ก่อนแล้ว
หลังยึดเมืองเป่ยกลับคืนมาได้ เขาก็ส่งคนไปเข้าควบคุมไร่นาที่ตระกูลเจียงเคยดูแลทันที