สิ้นเสียงพูด ทันใดนั้น—
ตูม!
เสียงระเบิดดังสนั่นขึ้นอีกครั้ง
ลูกบอลสายฟ้าหลอมรวมกัน ก่อนจะกระแทกใส่ท้ายขบวนรถอย่างรุนแรง!
แสงสีขาวจ้าสว่างวาบจนแทบส่องถนนทั้งสายให้สว่าง รถทหารคันหนึ่งถูกแรงระเบิดซัดจนเสียการควบคุม พุ่งชนข้างทาง
ขบวนรถคุมตัวนักโทษพลันแตกตื่นวุ่นวาย
แววตาของเสิ่นเวยไหววูบ
พลังสายฟ้า
แถมพลังงานสายนี้...
เธอจำได้ทันที
ซูเยี่ย
มาจริงด้วย
วินาทีถัดมา รถสองคันพุ่งออกมาจากทางแยกด้านหน้า
คันหนึ่งเป็นรถออฟโรด อีกคันเป็นรถกระบะ
ทั้งสองคันแล่นมาเร็วอย่างน่าตกใจ
ขณะเดียวกัน ร่างคุ้นตาหลายร่างก็กระโดดลงจากรถแทบจะพร้อมกัน
ลู่เฉินโจว ฉินซวง ซูเยี่ย เสิ่นเจาเหย่ และเสิ่นซิงซิน
ข้างกายซูเยี่ยยังมีร่างกลมป้อมที่คุ้นตาเดินตามติดไม่ห่าง
ซวงซวง!
ดวงตาของเสิ่นเวยเป็นประกายขึ้นทันที
เจ้าหมาน้อยซื่อบื้อตัวนี้ก็ตามมาด้วยจริง ๆ
เห็นได้ชัดว่าพวกเขามารออยู่ที่นี่นานแล้ว
“ขวางพวกมันไว้!”
ทหารประเทศเอ็มตอบสนองรวดเร็ว ทหารจำนวนมากพุ่งเข้าใส่คนทั้งกลุ่มทันที
ลูกไฟ ลูกน้ำแข็ง และธนูน้ำจากผู้มีพลังพิเศษถาโถมเข้ามาราวกับห่าฝน ยังมีเสียงปืนและกระสุนปืนใหญ่จริงปะปนมาด้วย
แต่ซูเยี่ยกับเสิ่นเจาเหย่ยื่นตัวออกมาจากหน้าต่างพร้อมกัน แล้วยกมือขึ้นในเวลาเดียวกัน
ตูม!
พลังพิเศษสายฟ้าระเบิดออกในพริบตา
ทหารหลายคนที่พุ่งนำหน้า ยังไม่ทันได้ตั้งตัวก็ถูกแสงสายฟ้าซัดกระเด็นไปแล้ว
อีกด้าน ลู่เฉินโจวก็ลงมือโดยไม่ลังเล
เปลวไฟสาดกระจาย ระเบิดปะทุขึ้นไม่หยุด
ชั่วพริบตา ขบวนรถทั้งขบวนก็ตกอยู่ในความโกลาหล
ตอนนั้นเอง ทหารบนรถที่เสิ่นเวยกับพวกอยู่ก็เพิ่งตั้งสติได้
หัวหน้ากลุ่มหันขวับมา
“พวกแกสองคน!”
เขาตะโกนลั่น
“ออกไป! ขวางพวกมันไว้!”
เห็นได้ชัดว่าเขารู้แล้วว่าฝ่ายตรงข้ามไม่ใช่คนธรรมดา จึงคิดจะส่งพวกเธอสองคนไปเป็นโล่รับกระสุนก่อน
เสิ่นเวยเกือบหลุดหัวเราะ
เธอสบตากับเผยจื้อ ก่อนทั้งคู่จะลงมือพร้อมกันในทันที