หญิงสาวตรงหน้าดูอายุราวยี่สิบปี รูปร่างสูงเพรียว ใบหน้าสวยสะดุดตา
แต่สิ่งที่น่าทึ่งยิ่งกว่าคือความประณีตของเธอ—
หลังวันสิ้นโลกมาเยือนครึ่งปี ต่อให้เมื่อก่อนรักสวยรักงามแค่ไหน ตอนนี้ก็ยากจะรักษาภาพลักษณ์ให้ดูดีเหมือนก่อนโลกพังทลายได้
ทว่าหญิงสาวตรงหน้ากลับมีผมยาวที่เห็นชัดว่าผ่านการจัดแต่งมาอย่างพิถีพิถัน ปลายผมดัดเป็นลอนสวยพองฟู
เครื่องสำอางยังสมบูรณ์แบบ แม้แต่เล็บก็ยังต่อเป็นเล็บคริสตัลสวยงามครบทุกนิ้ว เมื่อกระทบแสงไฟก็สะท้อนประกายระยิบระยับ
เดิมทีเสิ่นเวยคิดว่าเสิ่นซิงซินซึ่งได้รับการประคบประหงมจากตระกูลเสิ่นนั้นดูประณีตมากพอแล้ว
แต่หญิงสาวตรงหน้ากลับเหมือนตุ๊กตากระเบื้องเคลือบยิ่งกว่าเสิ่นซิงซินเสียอีก
เธอเดินมาหยุดตรงหน้าเสิ่นเวย กวาดสายตามองตั้งแต่ใบหน้าจนถึงปลายเท้า
พอเห็นเสื้อผ้าเรียบง่ายที่เสิ่นเวยสวมอยู่ แววเหยียดหยามก็ผุดขึ้นในดวงตาอย่างไม่คิดปิดบัง
“ก่อนหน้านี้ยังนึกว่าจะสวยขนาดไหน ที่แท้ก็แค่บ้านนอก”
เธอหัวเราะเยาะ
“เป็นขยะที่ไม่มีพลังพิเศษสักนิดแท้ ๆ ไม่นึกเลยว่าจะกล้ามาฐานพันธมิตรสิบเมืองจริง ๆ หน้าด้านหน้าทนเสียเหลือเกิน!”
เสิ่นเวยเข้าใจขึ้นมาทันที
ในการแข่งขันคัดเลือกที่เมืองก่างก่อนหน้านี้ เธอจงใจปกปิดความสามารถมาตลอด ตั้งแต่ต้นจนจบก็ไม่เคยใช้พลังพิเศษต่อหน้าสาธารณชนเลย
ดังนั้นในสายตาผู้ชมส่วนใหญ่ เธอจึงเป็นแค่คนธรรมดาที่ไม่มีพลังพิเศษ และท้ายที่สุดก็ได้โควตาคัดเลือกมาอย่างเหลือเชื่อด้วยโชคที่ดีเกินจริง
เห็นได้ชัดว่าเรื่องนี้แพร่กระจายมาถึงเมืองเป่ยผ่านเครือข่ายที่แทบจะล่มอยู่แล้ว
ส่วนเรื่องหลังจากนั้น—
ในงานเลี้ยงวันเกิดของเธอกับเสิ่นซิงซิน เธอเปิดเผยพลังพิเศษสายลมและสายไม้ต่อหน้าทุกคน พิสูจน์ความสามารถของตัวเองอย่างชัดเจน