แต่แท่งพลังงานทั้งเจ็ดกลับไม่มีปฏิกิริยาใด ๆ
เสิ่นเวยเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย
คนข้าง ๆ กลับหัวเราะออกมาทันที
“เห็นไหม! ฉันบอกแล้วว่าเธอไม่มีพลังพิเศษสักนิด!”
เด็กสาวที่อยู่ข้างซ่งหมิงซูก็หัวเราะเยาะออกมาตรง ๆ
“ยังจะตรวจอะไรอีก? นี่ไม่ใช่ทำให้ทุกคนเสียเวลาเปล่า ๆ หรือไง?”
“ตอนแข่งที่เมืองก่าง ทุกคนก็รู้กันหมดว่าเธอเป็นแค่คนธรรมดาที่ไม่มีพลังพิเศษ”
“คนไร้ประโยชน์อย่างเธอ ต่อให้เปลี่ยนที่ตรวจ จะมีพลังพิเศษขึ้นมากะทันหันได้หรือไง?”
ซ่งหมิงซูยืนกอดอกอยู่ท่ามกลางฝูงชน มุมปากเหยียดเยาะชัดเจนขึ้นเรื่อย ๆ
เธอรู้อยู่แล้ว
เสิ่นเวยอะไรกัน
ก็แค่คนไร้ประโยชน์ที่อาศัยโชคหลุดเข้ามาในฐานพันธมิตรสิบเมืองเท่านั้น!
แต่ในจังหวะนั้นเอง—
หึ่ง!
เครื่องตรวจที่ก่อนหน้านี้ไร้ความเคลื่อนไหวพลันสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง!
วินาทีถัดมา—
ฟึ่บ!
แท่งพลังงานสองแท่งจากทั้งหมดเจ็ดแท่งกลับสว่างขึ้นพร้อมกัน!
แท่งหนึ่งเป็นสีเขียวอมฟ้า
อีกแท่งโปร่งใสเจือสีขาว
“อะไรนะ?”
เสียงหัวเราะเยาะเมื่อครู่พลันขาดหาย ทุกคนหันขวับมาพร้อมกัน
แสงในแท่งพลังงานสองแท่งที่แทนสายไม้และสายลมกำลังไต่ระดับขึ้นอย่างรวดเร็ว!
ระดับหนึ่ง
ระดับสอง
ยังไม่หยุดอีก!
ในที่สุด—
ตูม!
ลำแสงทั้งสองหยุดนิ่งอยู่ที่ขีดระดับสามพร้อมกัน!
ลานฝึกทั้งลานเงียบกริบในพริบตา
เด็กสาวหลายคนที่หัวเราะดังที่สุดเมื่อครู่ สีหน้าแข็งค้างไปหมด
ซ่งหมิงซูก็เบิกตากว้างอย่างแรง
แม้แต่ลู่เฉินโจวที่ปกติมีสีหน้าเคร่งขรึมมาตลอด ยังชะงักไปอย่างเห็นได้ชัด
ฉินซวง ครูฝึกหญิงผู้รับหน้าที่ลงทะเบียน เป็นคนแรกที่ได้สติ น้ำเสียงของเธอสูงขึ้นเพราะความตื่นเต้น
“สายไม้กับสายลม! พลังพิเศษสองสาย—”