เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น
ฟานอินถูกปลุกให้ตื่นด้วยเสียงโทรศัพท์
เธอคลำหาโทรศัพท์อย่างงัวเงีย ปลายสายเป็นเหมียวลี่ที่พูดว่า "เมื่อคืนลืมบอกนาย แผนกใหญ่ส่งผู้ช่วยมาหานายที่นั่น..."
ฟานอินขมวดคิ้ว อาการง่วงหายเป็นปลิดทิ้ง
เหมียวลี่พูดว่า "ไม่ใช่จะจับผิดนายหรอกนะ แต่จะดึงอำนาจนายน่ะสิ ยังไงก็ไม่ใช่เรื่องดี"
ฟานอินจ้องไปที่เพดาน "เข้าใจแล้ว"
เสียงของเหมียวลี่แฝงความสงสัย "นายว่าโหยวจงรู้เรื่องที่นายกำลังสืบเขาอยู่รึเปล่า"
ฟานอินตอบ "ถึงตอนนี้ยังไม่รู้ แต่วันหน้าก็ต้องรู้"
อย่ามองว่าโหยวจงอายุน้อย
แท้จริงแล้วเขาเป็นสุนัขจิ้งจอกเฒ่า
แถมยังเป็นสุนัขจิ้งจอกเฒ่าที่เจ้าเล่ห์แสนกล
ช่วงที่ทั้งคู่เพิ่งคบกัน โหยวจงเพิ่งเข้ามาบริหารว่านฮุยไบโอได้ไม่นาน ผู้บริหารระดับสูงหลายคนจับจ้องตำแหน่งของเขาอย่างหิวกระหาย
ด้านหนึ่งเขาประจบคนพวกนี้ อีกด้านก็แสร้งทำเป็นอ่อนแอเพื่อปกปิดความแข็งแกร่ง แอบไปสืบหาจุดอ่อนของพวกเขา
ใช้เวลาไม่ถึงสามเดือน
ผู้บริหารสามสิบคนถูกดึงอำนาจไปครึ่งหนึ่ง
ที่เหลืออีกสิบกว่าคนที่ยังไม่ถูกดึงอำนาจก็อกสั่นขวัญหน สะพานกลัวแทบหยุดหายใจ ไหนเลยจะกล้าสู้กับเขาอีก
ด้วยวิธีนี้ เขาก็เข้าบริหารว่านฮุยได้อย่างราบรื่น ดำรงตำแหน่งผู้จัดการทั่วไป
ต้องยอมรับว่าโหยวจงคนนี้มีดีอยู่ในตัว
ฉลาดพอ จัดการคนเก่งพอ และทะเยอทะยานมากพอ