คืนนั้น ฟานอินกลับถึงบ้าน จี้หวยโจวไม่อยู่
ช่วงนี้สิบวันแปดวันก็ไม่เจอหน้ากันสักที ฟานอินก็ไม่ได้เก็บมาใส่ใจ
เธอเดินเข้าครัวหาหม้อมาต้มโจ๊ก
หิวมาทั้งวัน ท้องเริ่มแย่
ระหว่างรอโจ๊ก เธอก็ผัดผักไปด้วย
ตอนแรกตั้งใจจะผัดเนื้อสักหน่อย แต่ขี้เกียจหั่น
เหนื่อยมาทั้งวัน ตอนนี้แม้แต่ปลายนิ้วเธอยังไม่อยากยก
กับข้าวเสร็จแล้ว เธอนั่งลงที่โต๊ะหินในสวน กินไปถ้วยเล็ก
ปลายฤดูร้อน อุณหภูมิต่างมากระหว่างเช้าเย็น
ตอนกลางวันใส่กระโปรง ตอนเช้าเย็นบางทีต้องสวมเสื้อสำลีบางทับ
เธอกินไปด้วย หาละครสั้นดูไปด้วย
กินไปได้ไม่กี่คำ หางตาก็สังเกตเห็นว่ามุมหนึ่งในสวนกองของเต็มไปหมด
ตอนเช้าตอนที่เธอออกไปยังไม่มีเลย
เธอเอียงคอมอง เห็นกล่องกระดาษสองสามใบวางอยู่ตรงมุม
มองดีๆ อีกที ก็คือของครบชุดในห้องน้ำ
ทั้งฝักบัว อ่างล้างหน้า แม้กระทั่งโถส้วม
อีกด้านหนึ่ง จี้หวยโจวนำคนไปถึงรังเก่าของเจี่ยงอู่
รถดับไฟซ่อนตัวอยู่ในความมืดยามค่ำคืน
ข้างกายจี้หวยโจวนั่งชายคนหนึ่งสวมชุดวอร์ม อายุยี่สิบหกยี่สิบเจ็ด คิ้วตาคมลึก ดูเหมือนลูกครึ่ง ปากคาบดอกหญ้าอยู่
ดวงตาจี้หวยโจวเคร่งขรึมล้ำลึก ราวกับเสือดาว "เดี๋ยวฉันบุกเข้าทางประตูหน้า นายพาคนไปช่วยคนทางสวนหลังบ้าน"