เช้าวันรุ่งขึ้น ตอนที่ฟานอินลงมาจากชั้นบน มีผู้ชายสี่ห้าคนยืนอยู่ในลานบ้าน
ทุกคนกำลังง่วนอยู่ที่มุมซึ่งเมื่อวานกองข้าวของสำหรับห้องน้ำ
เมื่อเห็นเธอ มีคนยิ้มแสยะให้ "อาจารย์ฟาน"
ฟานอินยิ้มพยักหน้า
เธอถึงได้จำได้ว่าฝ่ายนั้นเป็นคนของทีมพิทักษ์ป่า
คือผู้ชายที่ยืนอยู่ตรงหน้าเฮ่อจั๋วในวันที่จ้าวคุนถูกซ้อมนั่นแหละ
ดูเหมือนเขาจะเป็นคนซ้อมจ้าวคุน?
ซ้อมได้ดีทีเดียว
ฟานอินลงไปเข้าครัว จี้หวยโจวกำลังเท้าสะเอวต้มบะหมี่
สวมกางเกงยีนส์สีดำตัวหนึ่ง กับเสื้อกล้ามสีดำอีกตัว
เสื้อกล้ามแนบเนื้อ สายตาของฟานอินไล่จากแขนที่มีกล้ามเนื้อกำยำของเขาซึ่งเปิดเผยในอากาศ ลามไปถึงหน้าอก แล้วก็จากอกเขาเลื่อนลงไปถึงหน้าท้องของเขา...
ต้องยอมรับว่า หุ่นของจี้หวยโจวดีมากจริง ๆ
และเป็นกล้ามบางที่ชัดเจนเป็นมัด ๆ
ดูแล้วเพลินตาที่สุด
ฟานอินกำลังชื่นชมอย่างเรียบเฉย จู่ ๆ จี้หวยโจวก็หันกลับมา แล้วหรี่ตา
คนทั้งสองสบตากัน ฟานอินเห็นความเย็นชาในแววตาของจี้หวยโจว
น้ำเสียงของจี้หวยโจวเย็นชา "เธอจะย้ายออกไปเมื่อไหร่?"
ฟานอินก้าวเข้าไป หยิบส้มลูกหนึ่งที่วางอยู่บนเตาไฟ เอวบางอิงกับตู้ด้านหนึ่ง ตอบอย่างสงบ "หอพักยังสร้างไม่เสร็จ สร้างเสร็จก็ย้าย"
จี้หวยโจวเยาะหยัน "หอพักยังไม่ทันสร้างเสร็จ พวกเธอรีบมาทำไม?"
ฟานอินตอบอย่างเปิดเผย "ช่วยไม่ได้ ฉันถูกดันให้ไปรับเคราะห์แทนหัวหน้า บริษัทไม่ไหวจะเคลียร์ฉัน"