หลังจากจ้าวคุนไปแล้ว ฟานอินก็เก็บมือถือที่โยนไว้บนโต๊ะทำงาน
มองหน้าจอที่ดับสนิท มุมปากของเธอหยักขึ้นด้วยความเย้ยหยัน
คนเราก็เป็นแบบนี้แหละ
แค่แตะผลประโยชน์ตัวเองเมื่อไหร่ ก็จะชั่งใจคิดหนักทันที
ถ้าไม่กระทบผลประโยชน์ตน เรื่องความรักยิ่งใหญ่ ความดีงามอะไรนั่น ก็แทบอยากจะจับลูกประคำแล้วบรรลุเป็นพระในทันที
เช้าวันนั้นยุ่งวุ่นวายอีกเช่นเคย
โปรเจกต์ของพวกเขาครั้งนี้คือวัคซีนป้องกันโรคบรูเซลโลซิสในวัวและแกะ
โดยทั่วไปวัคซีนชนิดนี้ผลิตโดยการเพาะเชื้อสายพันธุ์อ่อนฤทธิ์ หลังจากเพาะเลี้ยงอย่างเหมาะสมแล้ว จะเติมสารคงตัวและทำแห้งแบบเยือกแข็งภายใต้สุญญากาศ
จริงๆ แล้วนอกจากโปรเจกต์นี้ พวกเขายังมีอีกโปรเจกต์ที่เฉพาะเจาะจงสำหรับประชากรสัตว์ป่า
แต่โปรเจกต์นี้ข้อมูลที่มีอยู่จำกัดมาก เรียกได้ว่าแทบถูกพักไว้
นี่จึงเป็นเหตุผลว่าทำไมไม่กี่วันก่อนหน้านี้ จ้าวคุนถึงยอมเสี่ยงตายบุกรุกเข้าไปในเขตของเจี่ยงอู่
ในเขตของเจี่ยงอู่มีสัตว์ป่ามากมาย
เก็บข้อมูลได้สะดวกกว่า
ถึงแม้ทางฝั่งของจี้หวยโจวเองก็มี แต่เมื่อเทียบกับเจี่ยงอู่แล้วก็ยังถือว่าน้อยกว่า
ใกล้เที่ยง ระหว่างทางไปโรงอาหาร ฟานอินได้รับข้อความจากหยางซี
หยางซีทำงานรวดเร็วมาก: เรื่องรถฉันถามให้แล้วนะ เธอว่างเมื่อไหร่ ฉันจะพาไปดู
ฟานอิน: เย็นนี้ไหม
หยางซี: ได้เลย
ฟานอิน: งั้นหลังเลิกงานฉันไปหาเธอ