พวกของเจี่ยงอู่เพิ่งขึ้นรถ ลูกน้องที่เดินกะเผลกตามหลังเขาติด ๆ ก็มีโทรศัพท์ดังขึ้น
ลูกน้องควักโทรศัพท์ออกมาดูแวบหนึ่ง แล้วยื่นไปตรงหน้าเจี่ยงอู่อย่างประจบ
เจี่ยงอู่เหลือบตามองมา
ลูกน้องโน้มตัวเข้าไปใกล้ “แฟนของเฮ่อจั๋วนั่นครับ”
เจี่ยงอู่หัวเราะหยัน ในแววตาเต็มไปด้วยความดูแคลน “รับสิ”
ลูกน้องยิ้มประจบ กดรับสาย
ในวินาทีที่สายเชื่อมต่อ เสียงร้อนรนของซูเยว่ที่อยากได้คำยืนยันก็ดังมา “ฉันพูดไม่ผิดใช่ไหม? จี้หวยโจวกลับไปเพราะเป็นห่วงความปลอดภัยของผู้หญิงคนนั้นใช่ไหม?”
ลูกน้องได้ยินก็หันไปมองเจี่ยงอู่
เจี่ยงอู่เชิดคางเล็กน้อย ส่งสัญญาณให้ลูกน้องพูดต่อ
ลูกน้องยิ้มกริ่ม “กลับไปจริง ๆ แต่นี่ก็พิสูจน์อะไรไม่ได้ พี่ห้าของพวกเราส่งคนไปสืบแล้ว ผู้หญิงคนนั้นเป็นนักวิจัยวัคซีน ได้ยินว่ายังเป็นข้าราชการอีก จี้หวยโจวได้รับคำสั่งจากลุงหลี่ ก็เลยต้องคอยปกป้องเธอ”
ซูเยว่รีบแย้งขึ้นทันที “ไม่ใช่อย่างนั้น!!”
ลูกน้องยิ่งเย้ยหยัน “ไม่ใช่อย่างนั้นหรือ? แล้วเป็นยังไงล่ะ?”
ซูเยว่ “จี้หวยโจวกับผู้หญิงที่ชื่อฟานอินนั่นมีอะไรกัน!!”
ได้ยินคำพูดของซูเยว่ ลูกน้องตาเป็นประกาย หันไปมองเจี่ยงอู่
เจี่ยงอู่เลิกคิ้วขึ้น ขยับตัวเล็กน้อย ยื่นมือไปรับโทรศัพท์จากมือลูกน้อง “คุณมีหลักฐานพิสูจน์ไหม?”
ซูเยว่เงียบ
เธอไม่มีหลักฐาน
แต่ว่า……
ซูเยว่กัดฟันพูด “ฉันเห็นกับตาตัวเอง ฉันเห็นทั้งสองคนยื้อยุดกัน จี้หวยโจวยังจะจูบเธออีก……”