โต้วหร่านพูดจบก็สบตาฟานอินตรงๆ
ในเวลาเพียงไม่กี่วินาที ฟานอินเห็นอารมณ์สุดขั้วสองแบบปะปนอยู่ในสายตาของเธอ—ความจริงใจและการระแวดระวัง
ตามหลักแล้ว อารมณ์สองแบบนี้ไม่ควรปรากฏพร้อมกัน
แต่มันก็เกิดขึ้นจริงๆ
โต้วหร่านเป็นมิตรหรือศัตรูกันแน่?
ฟานอินยกมุมปากแดงบางขึ้นเล็กน้อย "ได้ ฉันรู้แล้ว"
เห็นฟานอินนิ่งสงบราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น โต้วหร่านชะงักไปเสี้ยววินาที
แต่เธอก็ตั้งสติได้เร็ว รีบพยักหน้าให้ฟานอิน แล้วหมุนตัวเดินออกไป
เมื่อโต้วหร่านจากไป ฟานอินยื่นมือเปิดคอมพิวเตอร์
ข้อมูลวัคซีนเพิ่งจะมีความคืบหน้าเล็กน้อย จ้าวคุนก็รีบร้อนขนาดนี้เลยหรือ?
ช่างใจร้อนเกินไปจริงๆ
อีกฝั่ง จ้าวคุนกลับมาที่ห้องทำงานของตัวเอง นั่งลงบนเก้าอี้ทำงานอย่างอารมณ์ดี แล้วพิมพ์ข้อความส่งออกไป
เพราะตื่นเต้นเกินไป ใบหน้าเขาถึงกับดูบิดเบี้ยวไปบ้าง
จ้าวคุน: ลุงเขย ข้อมูลความคืบหน้าล่าสุดของวัคซีนผมได้มาแล้ว
คนปลายทางตอบกลับ: ตรวจสอบแล้วหรือยัง? แน่ใจนะว่าไม่มีปัญหา?
จ้าวคุนเป็นแค่คนกินเงินเดือนเปล่าๆ
จะไปรู้ได้ยังไงว่าข้อมูลมีปัญหาหรือไม่
แต่เขารู้ดีว่า ฟานอินควบคุมทุกอย่างอย่างเคร่งครัดมาโดยตลอด ทำการทดลองอย่างรอบคอบ ยังไงก็ไม่มีทางผิดพลาดแน่นอน
ข้อมูลนี้คัดลอกมาจากคอมพิวเตอร์ของฟานอินโดยตรง
จ้าวคุนตบหน้าอกรับประกัน: ตรวจสอบแล้ว แน่ใจว่าไม่มีปัญหา
อีกฝ่าย: งั้นก็ดี ไปติดต่อฝ่ายประธานเจียง ส่งข้อมูลให้เขา
จ้าวคุน: อิอิอิ ขอบคุณลุงเขย หลังจากเรื่องสำเร็จ อย่าลืมสิ่งที่ลุงสัญญากับผมไว้ล่ะ