ผู้ไม่เสือกเดินย่อมไม่ตาย
คนบางคน ชอบหาเรื่องใส่ตัว จนยากจะเห็นใจ
เจี่ยงอู่แซวผ่านโทรศัพท์ "ท่านประธานฟาน ผมอยากคุยธุรกิจกับคุณสักหน่อย"
การคุยธุรกิจระหว่างคนสองคนที่ไม่รู้จักกันมาก่อน
แถมยังใช้การลักพาตัวลูกน้องของฝ่ายหนึ่งเป็นเงื่อนไข
ธุรกิจแบบนี้ สิบครั้งมีเก้าครั้งคือหลุมพราง
ที่จริงฟานอินค่อนข้างอยากให้อีกฝ่ายฆ่าตัวประกันซะ
ซึ่งเป็นสิ่งที่คนใจดำอย่างเธอทำได้แน่
น่าเสียดาย อยู่ในตำแหน่งต้องทำตามหน้าที่ นั่นไม่ใช่คำพูดที่หัวหน้าอย่างเธอควรเอ่ย
ฟานอินสูดลมหายใจ ฝืนอดทนแสร้งว่าตัวเองมีหัวใจที่ยังเต้นอยู่ "ธุรกิจอะไร"
เจี่ยงอู่บอก "ท่านประธานฟานพูดตรงดี"
ฟานอิน "..."
เธอพูดอะไรสักคำรึเปล่า
สมองอีกฝ่ายคงไม่ค่อยดีมั้ง
เจี่ยงอู่ "ได้ข่าวว่าท่านประธานฟานมีข้อมูลภาคสนามเกี่ยวกับวัคซีนสัตว์อยู่ไม่น้อย พอดีทางผมมีคู่ค้าพร้อมอยู่ ถ้าท่านประธานฟานแบ่งให้ผมสักสองสามตัว กำไรที่ได้พวกเราคนละครึ่ง"