ตระกูลเฉิน
เฉินฉางซิงเอนกายอยู่บนโซฟาตัวประธาน คาบซิการ์ราคาแพงไว้ในปาก ท่าทางวางอำนาจบาตรใหญ่สุดขีด
เบื้องล่างของเขาล้วนเป็นคุณชายเสเพลชื่อดังแห่งเจียงเป่ย
“คุณชายเฉิน เรียกพวกเรามามีเรื่องจะจัดการใครหรือครับ?”
เฉินฉางซิงพ่นควันหนาทึบออกมา ก่อนเอ่ยเสียงเรียบว่า “เซียวเฉิน ลูกเขยแต่งเข้าตระกูลหลิน รู้จักไหม?”
ไอ้เซียวโง่น่ะหรือ?
เหล่าคุณชายต่างมีสีหน้าพิกล มีคนอดหยอกไม่ได้ว่า “คุณชายเฉิน จะไปถือสาอะไรกับคนปัญญาอ่อนด้วยครับ”
“นั่นสิครับคุณชายเฉิน ถึงผมจะไม่ใช่คนดีอะไร แต่เล่นงานคนปัญญาอ่อนแบบนั้น ถ้าแพร่ออกไปก็คงไม่ดีนัก...”
เฉินฉางซิงพูดต่อว่า “ไอ้เซียวโง่แต่งงานกับหลินชิงเฉิงแล้ว”
“คนโง่กับคนพิการ เหมาะกันพอดี...”
คุณชายคนหนึ่งโบกมืออย่างหมดอารมณ์ แต่ยังพูดไม่ทันจบ เสียงของเฉินฉางซิงก็ดังขึ้นอีกครั้ง
“ขาของหลินชิงเฉิงหายดีแล้ว”
“อะไรนะ?!”
สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปทันที
หลินชิงเฉิงคือหญิงงามอันดับหนึ่งแห่งเจียงเป่ยเชียวนะ!
เมื่อหลายปีก่อนตอนหลินชิงเฉิงกลับประเทศ พวกเขาแย่งกันแทบหัวร้างข้างแตกเพื่อแต่งงานกับเธอ
ต่อมาเมื่อช่วงล่างของหลินชิงเฉิงเป็นอัมพาต แถมข่าวลือเรื่องดาวพิฆาตอาภัพแพร่สะพัด พวกเขาถึงค่อย ๆ หมดความสนใจในตัวเธอ
“คุณชายเฉิน ที่พูดมา...จริงหรือครับ?”
“จริงแท้แน่นอน”
เฉินฉางซิงพยักหน้า “แต่ตอนนี้เธอแต่งกับไอ้เซียวโง่ไปแล้ว”
“บัดซบ กล้าแย่งผู้หญิงของคุณชายเฉินเชียวหรือ จัดการมัน!” ใครบางคนแสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม