[ว่าที่จริง ตัวตนของข้ามีปัญหาอะไรกันแน่?]
อวี้เฉียวพิจารณาห้องประหลาดนี้ นางเดินไปข้างหน้าสองสามก้าว พบว่าภายในห้องมีประตูอยู่หลายบาน หนึ่งในนั้นมีป้ายแขวนอยู่ เขียนไว้ว่า "เนื้อเรื่อง"
นางเดินเข้าไปหมุนลูกบิดประตู ประตูเปิดออก ด้านในเป็นแสงสีขาวสว่างจ้า
[แหะๆ แน่นอนว่าเจ้าเป็นคุณหนูใหญ่ผู้ครอบครองมรดกนับพันล้าน แต่ว่านะ แต่ว่านะ เจ้าเป็นเพียง NPC ในเกมเท่านั้นเอง! ที่จริง ก็ไม่ได้ผิดอะไรนี่นา! เจ้าไม่มีข้อมูลใดๆ เลยด้วยซ้ำ ข้อมูลเกมในโลกนี้ยังเป็นข้าสร้างขึ้นมาเลย!] เจ้าหนูระบบน้อยเย่อหยิ่งผงกหน้าอกอย่างภาคภูมิ
อวี้เฉียวหัวเราะเย็นเยียบ
ใช่แล้ว! ดูเจ้าหนูระบบนี้อัจฉริยะเพียงใด!
การข้ามมาเป็น NPC ในเกม = เล่นเกมได้!
หรือว่ามันเป็นอัจฉริยะไอน์สไตน์ระบบกันแน่?!
อวี้เฉียวยื่นมือเข้าไปในแสงสีขาวนั้น สัมผัสอะไรไม่ได้เลย เมื่อนางเอ่ยปาก ก็จับเส้นตายของระบบ 514 ได้ทันควัน: [ข้าไม่ว่าอะไรหรอก แต่ภารกิจที่เจ้าอยากจะสำเร็จคงต้องล้มไม่เป็นท่าแน่! ตัวละครในเกม จะไปพิชิตใจพระเอกได้อย่างไร?]
ระบบ 514 ใบหน้าเรียบเฉย: [ข้าเปลี่ยนงานพิเศษใหม่แล้ว ชั่วโมงละ 20 แต้ม]
อวี้เฉียว: [...ก็ดี เห็นได้ชัดว่าเจ้าเติบโตขึ้น]
ขอแค่อย่ามาเร่งรัดข้าก็พอ
ระบบ 514 ค้นหาอยู่ในคลังเก็บของเล็กๆ ของตน ตะเกียกตะกายไปทั่ว สุดท้ายก็พบไอเทมคัมภีร์เวทที่เต็มไปด้วยฝุ่นตรงมุมห้อง
[ท่านโฮสต์ที่รัก เจ้าอยากเล่นเกมใช่ไหม? ดูสิ ข้าหาอะไรดีๆ ให้เจ้าได้]
อวี้เฉียวปิดประตูแขวนป้าย "เนื้อเรื่อง" นั้น: [ของดีอะไร?]
ประตูไม้ทรงโค้งสไตล์โบราณสีน้ำเงินเข้มปรากฏขึ้นกลางห้องอย่างไม่คาดฝัน ด้ามจับโลหะขึ้นสนิม สีน้ำเงินเข้มบนบานประตูก็หลุดลอกไปบ้าง
[ท่านโฮสต์ที่รัก นี่คือ'ประตูมิติ' สามารถสุ่มทะลุไปยังที่ต่างๆ เจ้าไม่ใช่อยากเล่นเกมหรอกหรือ? ใช้เจ้านี่ทะลุไปเกมอื่นๆ ในโลกนี้เพื่อสัมผัสประสบการณ์ด้วยตัวเองได้นะ!]