นางก็รีบร้อนค้นหาทั่วทุกแห่ง พร้อมกับเรียกชื่อแมวของอวี้เฉียว แต่ไม่ว่าจะค้นหาอย่างไร ก็ไม่พบอวี้เฉียวเลย
ในเวลานี้ สมาชิกคนอื่น ๆ ของ Glorya ก็เดินทางมาถึงแล้ว
เป็นหานมู่เฉินที่โทรเรียกพวกเขามา
หลินเจียค้นหาทั่วทุกแห่งแล้วก็ไม่พบ จึงคิดจะออกไปปรึกษากับหานมู่เฉินก่อน แต่กลับเห็นคนอื่น ๆ ของ Glorya เดินทางมาถึงหมดแล้ว
“ยังไม่พบอีกหรือ?” คาดว่าหานมู่เฉินคงบอกพวกเขาไว้ก่อนแล้ว เมิ่งหยวนเจิงเห็นหลินเจียเดินออกจากหอพัก จึงถามขึ้นตรง ๆ
“ยังไม่พบ”
“เจ้าหญิงหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่?” โยวซั่วถามขึ้น
หานมู่เฉินตอบว่า “ไม่รู้สิ ฉันกลับมาประมาณบ่ายสามครึ่งแล้วก็พบว่าเจ้าหญิงไม่อยู่”
“อยู่ดี ๆ กลับมาทำไม?” โยวซั่วเหลือบตามองหานมู่เฉินแล้วถาม
หานมู่เฉินแต่เดิมก็หงุดหงิดเพราะการหายตัวของอวี้เฉียว พอเห็นสายตาของเขาก็ยิ่งหงุดหงิดมากขึ้น จึงตวัดตาใส่กลับไป “ไม่ต้องมาสนใจฉัน!”
“หรือเราจะไปถามคุณครูฉีที่อยู่ข้าง ๆ ดี?” เมิ่งหยวนเจิงเสนอ
“คุณพูดถึงชื่อฉีหรือ?” พอเมิ่งหยวนเจิงพูดเช่นนั้น หลินเจียจึงรู้ว่าที่จริงแล้วเพื่อนบ้านลึกลับที่อาศัยอยู่ข้าง ๆ พวกเขาก็คือชื่อฉี
จักรพรรดิแห่งจอเงินอย่างชื่อฉี ไม่ต้องพูดถึงในบริษัทเลย แม้แต่ในจีนทั้งประเทศก็เป็นเหมือนตำนาน
แม้แต่หลินเยว่พี่ชายของนางก็ชอบดูภาพยนตร์ที่ชื่อฉีแสดง แต่เพราะแม่ไม่อนุญาตให้พี่ชายดูวิดีโอที่ไม่เกี่ยวกับการเรียนเช่นนี้ ดังนั้นพี่ชายจึงแอบดูกับนางทุกครั้ง