หานมู่เฉินขมวดคิ้ว
เขาลองหมุนลูกบิดประตูอีกสองสามครั้ง แต่ก็ยังเปิดไม่ได้
เรื่องบ้าอะไรกัน?
แทบไม่มีใครล็อกประตู มีเพียงหลินเจียคนเดียวที่ล็อก?
นี่อาจเป็นเหตุผลที่หานมู่เฉินไม่ค่อยชอบหลินเจียมาตลอด
พวกเขาเป็นคนในวงเดียวกัน
ตามหลักแล้ว ทุกคนควรจะไว้ใจให้อีกฝ่ายดูแลหลังให้ได้
แต่หลินเจียกลับเป็นคนประหลาดที่แยกตัวออกจากทุกคนด้วยตัวเอง
ช่วงที่ไม่มีงาน เขามักจะอยู่ที่ห้องซ้อมของบริษัทเกือบทั้งวัน กลับมาที่หอพักก็ขังตัวเองอยู่ในห้อง คนอื่นไม่รู้ว่าเขาทำอะไรอยู่
หลินเจียไม่ไว้ใจพวกเขา
สมาชิกคนอื่น ๆ ต่างรับรู้ได้ถึงสิ่งนี้
เมื่ออีกฝ่ายทำตัวแบบนี้ พวกเขาก็ไม่คิดจะไปเอาหน้าไปแตะตูดคนอื่น
เขาคิดจะจากไปเพื่อไปหาที่อื่น แต่ก็คิดไปอีกว่าเจ้าหญิงอาจจะวิ่งเข้าไปเล่นในห้องของหลินเจีย แล้วเผลอล็อกประตูออกมาไม่ได้
ยิ่งคิดก็ยิ่งคิดว่าเป็นไปได้ เขาจึงเคาะประตูห้องของหลินเจียอีกครั้ง พลางเรียก "เจ้าหญิง"
ภายในห้องไม่มีเสียงใด ๆ เลย แต่หานมู่เฉินที่ร้อนใจหาน้องแมวกลับคิดว่าตนเองได้ยินเสียงแมวร้องแผ่วเบาหลายครั้ง
เขาร้อนใจจนไม่สนใจอะไรแล้ว เตะประตูสองสามที แล้วสีหน้าหม่นหมองโทรหาหลินเจีย
ปกติแล้วเมิ่งหยวนเจิงหัวหน้าวงมีกุญแจห้องของทุกคน แต่เมื่อครึ่งเดือนก่อน ตอนที่หลินเจียเพิ่งมาถึง Glorya เพื่อต้อนรับสมาชิกใหม่หลินเจียและฉลองวันเกิดให้หลินเจีย พวกเขาจึงคิดจะตกแต่งห้องของหลินเจียตอนที่หลินเจียไม่อยู่ เพื่อเซอร์ไพรส์