เหวินหลานกับเสิ่นเยว่เปี๋ยก็จะแวะมาหาที่บ้านตอนที่ฮัวโจออกไปทำภารกิจด้วย
นางทั้งสองเข้ามาก็ส่งสายตาเย้าแหย่ให้อวี้เฉียวท่าทางต่างๆ นานา
“พวกเจ้านี่?”
เสิ่นเยว่เปี๋ยก๊อกคอเล็กน้อย ยิ้มเจ้าเล่ห์: “ก่อนหน้านี้เราสองคนอยากมาหาเจ้าเล่น ได้ยินเสียงดังไปหมดเลย”
“ดังไม่ใช่น้อยทีเดียว” เหวินหลานเสริมขึ้นอีกคน
อวี้เฉียว: …
เหวินหลานดูเหมือนจะมีความเศร้าเล็กน้อย: “ตอนแรกคิดจะย้ายมาอยู่ใกล้บ้านเจ้า ได้เป็นเพื่อนบ้านกัน แต่ช่างเถอะ!”
ฮัวโจที่เพิ่งกลับมาถึงบ้านได้ยินทั้งหมดนั้น: …
เขากระแอมเบาๆ ใบหูแดงก่ำ รีบหลบเข้าครัวไป
—
อวี้เฉียวอยู่ในยุคดับสิ้นโลกได้ไม่นานนัก
หลังจากฤดูหนาวแรกของยุคดับสิ้นโลกผ่านพ้นไป ฮัวโจกลับมาจากทำภารกิจข้างนอก ตอนที่อวี้เฉียวหลับสนิท เขาก็สวมแหวนเพชรลงบนนิ้วนางข้างซ้ายของนาง
ในฤดูใบไม้ผลิที่สองของยุคดับสิ้นโลก อวี้เฉียวถูกฮัวโจโน้มน้าวให้สวมชุดเจ้าสาวสีขาวบริสุทธิ์ เข้าร่วมพิธีวิวาห์แรกที่มนุษย์จัดขึ้นหลังยุคดับสิ้นโลกล่มสลายในฐานะเจ้าสาว
ใบสมรสฉบับแรกหลังยุคดับสิ้นโลกเป็นฝีมือทำของฮัวโจเอง ประทับตราโดยเหวินหลานผู้บัญชาการฐานทัพจินกั๋วและเสิ่นเยว่เปี๋ยรองผู้บัญชาการฐานทัพ ซูเจินลี่เป็นประธานในพิธี ฝีมือไม่เสื่อมคลองตามวัย กล่อมคนส่วนใหญ่ในงานให้หลับได้สำเร็จ
ในฤดูหนาวที่สามของยุคดับสิ้นโลก อวี้เฉียวถูกฮัวโจจอมซุกซนรบกวนจนอดหลับอดนอนทั้งคืน แล้วก็เตะเขาตกเตียงได้สำเร็จ
ในฤดูหนาวที่ห้าของยุคดับสิ้นโลก เสิ่นเยว่เปี๋ยที่บอบช้ำไปทั้งตัวนำแกนพลังงานสีดำเม็ดหนึ่งกลับมา ร้องไห้น้ำตานองหน้าเคาะประตูบ้านอวี้เฉียว
“ขอโทษ! ขอโทษที ความผิดข้าทั้งนั้น!” เสิ่นเยว่เปี๋ยพอเห็นอวี้เฉียวก็ทรุดลงร้องไห้โฮ
ในคำพูดไม่เป็นประโยคของนาง อวี้เฉียวก็เรียบเรียงเหตุการณ์ทั้งหมดออกมาได้
ฮัวโจพาเสิ่นเยว่เปี๋ยและคนอื่นๆ ออกไปทำภารกิจ ดันตกหลุมพรางของฐานทัพอื่น พลาดเข้าไปในอาณาเขตสัตว์ป่าและพืชกลายพันธุ์ระดับสูง