"ฉันเคยบอกนายไว้ใช่ไหม ให้ช่วยจับตากระแสข่าวบนโลกออนไลน์ของพ่านเอ๋อร์ด้วย!" อวี้เฉียวถือโทรศัพท์ข้างหนึ่ง อีกมือก็เอื้อมไปเก็บแท็บเล็ตที่ตกอยู่บนเตียง แล้วใช้มันเข้าไปในกระทู้ทางการของรายการ "กำลังโหลดความรัก" ซึ่งเต็มไปด้วยคำด่าของอวี๋พ่านเอ๋อร์
ปลายสายเงียบไปครู่หนึ่ง แล้วค่อย ๆ เอ่ยขึ้นว่า "ได้"
ได้?
อวี้เฉียวขมวดคิ้ว นี่มันคำตอบแบบไหนกัน
อวี้เฉียวไม่เคยเจอคนที่พูดน้อยขนาดนี้มาก่อน ราวกับจะให้เขาพูดเพิ่มอีกสักประโยคจะเอาชีวิตเขาไป
"ช่วยสืบเรื่องคนที่ชื่อกวนถงให้ข้าที ที่อยู่ในรายการเรียลลิตี้หาคู่ "
"ได้"
"อีกอย่างหนึ่ง" ดวงตาของอวี้เฉียวโค้งเป็นพระจันทร์เสี้ยว "ฉันก็อยากไปเล่นในรายการหาคู่นั้นด้วยเหมือนกัน"
แต่ครั้งนี้ปลายสายกลับนิ่งเงียบไปนาน ไม่มีคำว่า "ได้" ออกมา
เขาดูเหมือนกำลังชั่งใจอะไรบางอย่าง
"...เธอ...อยากมีความรักหรือ?"
ถ้าอวี้เฉียวไม่ได้เปิดลำโพงไว้ เธอแทบจะไม่ได้ยินสามคำสุดท้ายนั้นเลย
"แค่อยากไปเล่นสนุก ๆ ต่างหาก ฉันอยากไปเยี่ยมพ่านเอ๋อร์ แล้วก็เจอคนรู้จักเก่าคนหนึ่ง"
"...ได้"
พออวี้เฉียวพูดจบ เธอก็วางสายทันที
เธอคิดอยู่นิดหน่อย แล้วก็ลุกจากเตียง
"เดี๋ยวฉันจะไปทานข้าวที่ห้องอาหาร" เธอบอกสาวใช้คนหนึ่ง "ช่วยแต่งตัวให้ฉันหน่อย"
"ได้เจ้าค่ะ คุณหนูใหญ่"
อวี้เฉียวฮัมเพลงเบา ๆ อย่างมีความสุข แล้วเดินเข้าห้องน้ำ
จะไปเจอคนรู้จักเก่า จะไม่แต่งตัวให้สวยได้ยังไง?
นึกถึงใบหน้าของกวนถงในความทรงจำ ดวงตาของอวี้เฉียวแทบจะเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความมุ่งร้าย
เธอยังมีคำถามอีกหลายข้อที่อยากให้คนรู้จักเก่าคนนั้นช่วยไขข้อข้องใจ
ระบบ 514 รู้สึกได้ถึงความผิดปกติบางอย่าง
มันตัดสินใจขอลาเจ้านายเก่าอย่างบริษัทรักษาความปลอดภัยซิงจี้ป้าถีวันอีกครั้ง
---
อีกฝั่งของสายโทรศัพท์ เฟ่ยจ้านมองโทรศัพท์ที่ถูกวางสายไป แล้วขยับดั้งจมูกของตัวเอง
เขากดเข้าไปในบันทึกการโทร แล้วเสียงที่ใสกังวานของหญิงสาวก็ดังขึ้นอีกครั้ง
"เฟ่ยจ้าน?"
ในห้องทำงานซีอีโอที่ตกแต่งอย่างเรียบง่าย เขานั่งอยู่คนเดียวที่โต๊ะทำงาน แล้วเปิดเสียงของเธอซ้ำแล้วซ้ำเล่าไม่รู้จบ