อวี้เฉียวออกจากเหลียงโจวโดยไม่สวมหมวกคลุม และเมื่อถึงเมืองหลวงก็ไม่สวมหมวกคลุมเช่นกัน
ชื่อเสียงงามเลิศล้ำของท่านหญิงเฉินแพร่กระจายไปทั่วเมืองหลวงอย่างรวดเร็ว
แต่คนส่วนใหญ่ไม่เชื่อเรื่องเล่านี้ หากนางอวี้ผู้นั้นงดงามจริง คงไม่ถูกฮ่องเต้เฟิงซวี่ผลักไสให้แต่งงานกับเฉินจื่อเยียน และยังมีคำพูดหลุดจากปากของพระสนมเฉินเวินเป่าเอ๋อร์ในงานเลี้ยงพระราชทานว่า นางอวี้ที่ถูกยกให้เฉินจื่อเยียนนั้นเป็นใบ้และหูหนวกอีกด้วย
แต่เฉินจื่อเยียนกลับเป็นคนมีเล่ห์เหลี่ยมไม่น้อย เมื่อเทียบกับความเฉียบคมเมื่อหลายปีก่อน ตอนนี้เขาดูมีชั้นเชิงมากขึ้นอย่างเห็นได้ชัด
เขาสามารถอดทน และภายใต้ความระแวงของฮ่องเต้ ยังคงสร้างผลงานทางการเมืองจนฮ่องเต้ต้องเลื่อนตำแหน่งให้เขาอย่างเลี่ยงไม่ได้ จากเดิมที่เคยถูกลดจากรองเจ้ากรมอาญาหลวง (ขั้นสี่) ลงมาเป็นเจ้าเมืองเหลียงโจว (ขั้นสี่) ตอนนี้กลับเลื่อนขึ้นห้าขั้นเป็นรองเสนาบดีกรมคลัง (ขั้นสอง) ต้องรู้ไว้ว่าผู้ที่สอบได้อันดับสองในปีเดียวกับเฉินจื่อเยียน ยังคงเป็นเพียงขั้นห้าเท่านั้น
ไม่ธรรมดาจริง ๆ ผู้ที่สอบได้ที่หนึ่งสามครั้งติดต่อกัน!
“เฉินจื่อเยียนเป็นคนมีความสามารถจริง!” ในพระราชวัง เฟิงซวี่โอบกอดเวินเป่าเอ๋อร์ซึ่งตั้งครรภ์ได้ห้าเดือนแล้ว “ปล่อยให้เขาอยู่ที่เหลียงโจวก็เสียดายความสามารถ ข้าก็เลยเรียกตัวเขากลับมา พวกไร้ประโยชน์เหล่านั้นทำให้กรมคลังวุ่นวายไปหมด ข้าต้องการคนเก่งมาจัดการ เขาเป็นตัวเลือกที่ดีมาก”
เวินเป่าเอ๋อร์กัดริมฝีปากบางอย่างกังวล “พระองค์ทรงพระปรีชาญาณแล้ว ข้ากังวลเพียงว่าเขาจะติดอยู่ในอดีต เก็บความแค้นไว้ในใจต่อพวกเรา”