อีกฝ่ายมองตาของอวี้เฉียว ก็ตะลึงไปครู่หนึ่ง แล้วยิ้มให้พลางพยักหน้า ดูเป็นคนสุภาพอ่อนโยน
อวี้เฉียวคิดในใจ ข้าไม่เข้าใจแล้วจะทำไม?
อีกฝ่ายไม่รู้ว่านางคิดอะไร ส่งคำเชิญออกมา: "เจ้าน่าจะเป็นนักเรียนมหาวิทยาลัยเอสใช่ไหม ข้าคือสวีหมิงเซิง หัวหน้าทีมไมโครไลต์ของฐานทัพปลอดภัยเมืองแซด มาปฏิบัติภารกิจที่มหาวิทยาลัยเอส เจ้ามาคนเดียวหรือ อยากกลับฐานทัพปลอดภัยเมืองแซดกับพวกเราไหม ที่นั่นปลอดภัยกว่า"
สวีหมิงเซิง?
ชื่อนี้ฟังดูคุ้นๆ นา?
ยังไม่ทันที่อวี้เฉียวจะนึกออก ใบมีดลมหลายสายก็พุ่งตรงไปทางสวีหมิงเซิงและจ้าวชุนอย่างรวดเร็ว
สวีหมิงเซิงกับจ้าวชุนต้องหลบใบมีดลมที่มาแบบไม่ทันตั้งตัว จึงถอยห่างจากอวี้เฉียว
"พวกเจ้าต้องการทำอะไร"
ฮัวโจมาถึงแล้ว
เขาใช้พลังพิเศษด้านความเร็วเคลื่อนมาอยู่ตรงหน้าอวี้เฉียว ไม่มองคนทั้งสอง แค่ลูบหูหมีบนหมวกของอวี้เฉียว: "ไม่บอกแล้วหรือ อย่าเอาแต่คุยกับคนแปลกหน้า"
"พวกเขาจู่โจมออกมาอย่างกะทันหันต่างหาก คนคนนั้นอุ้มข้าขึ้นมาจากรถทั้งตัวอย่างนั้น แล้วยังทำหนังสือข้าหล่นอีก" เจ้าตัวน้อยไร้ประโยชน์รอคนมาคุ้มครองได้แล้ว เลิกทำตัวอ่อนแอเมื่อครู่ ยกมือเท้าเอว ชี้นิ้วไปที่คนทั้งสอง
"อย่างนั้นหรือ" ฮัวโจลูบหูหมีเล็กๆ บนหมวกอวี้เฉียวอีกครั้ง สายตาเย็นชาตกไปที่จ้าวชุนซึ่งอวี้เฉียวชี้ พลางหรี่ตาลงเล็กน้อย
จ้าวชุนที่สูงเกินสองเมตรชัดๆ ว่าดูสูงใหญ่กว่าฮัวโจมาก แต่เมื่อสายตาของฮัวโจมองมา เขากลับอดไม่ได้ที่จะถอยหลังไปหลายก้าว
"ฮัวโจ?" สวีหมิงเซิงอีกฝ่ายตั้งใจจะอธิบายให้ดีๆ แต่เมื่อสายตาสัมผัสกับใบหน้าของฮัวโจ เขาก็อุทานออกมาด้วยความตกใจ เสียงยังแฝงความดีใจอยู่บ้าง