หลังจูบอันลึกซึ้ง อวี้เฉียวถลึงตาใส่มองเสิ่นจือหยาน ฝากรอยฟันไว้บนใบหน้าของเสิ่นจือหยานอย่างไม่เกรงใจ แล้วจึงเก็บเล็บ ห่อตัวอยู่ในอ้อมกอดของเสิ่นจือหยานหลับตาลง
เสิ่นจือหยานจูบที่หน้าผากของอวี้เฉียว ใบหน้าหล่อเหลาที่มีรอยฟันประทับไว้ อุ้มอวี้เฉียว พร้อมรอยยิ้มเดินออกจากตำหนักเหลียนอี้
ชิงจู๋มองรอยฟันบนใบหน้าของนายท่านของตน แสร้งทำเป็นไม่ได้ยินเสียงหัวเรายิ้มกรุ้มกริ่มของบ่าวผู้อื่น
อวี้เฉียวถูกเสิ่นจือหยานอุ้มกลับจวนเฉิน โดยไม่รู้เรื่องราวใดๆ ที่เกิดขึ้นในวัง นางเพียงรู้สึกว่าเสิ่นจือหยานมีโรคจิตเป็นพิเศษ กลับมาที่จวนเฉินก็ยังกดร่างอวี้เฉียวที่ง่วงงุนจนเกือบหลับ ทำอีกหลายครั้ง และยังเอาหน้าอีกข้างที่ไม่มีรอยฟันมาแนบที่ปากของอวี้เฉียว เป็นการบอกให้นางกัดอีกครั้ง
อวี้เฉียวไม่เคยเห็นคำขอที่หยามเยี่ยงนี้มาก่อน รีบทำให้เขาสมใจทันที และยังใช้เล็บข่วนที่คอของเสิ่นจือหยานอีกหนึ่งรอย
อวี้เฉียวที่ถูกเสิ่นจือหยานที่บ้าคลั่งเล่นงานเกือบทั้งคืน เพิ่งตื่นในบ่ายของวันถัดมา ตื่นขึ้นมาด้วยความหิวโหย ภายใต้การดูแลอย่างทะนุถนอมของลวี่ม่าย จึงกินบะหมี่น้ำใสสองชามใหญ่
หลังกินเสร็จ นางก็ได้รับข่าวจากระบบ 514 ว่าเฟิงชิงก่อการสำเร็จ
อวี้เฉียว: ???
นี่มันไม่เหมือนเนื้อเรื่องเดิมนี่นา?
แต่ก็ยังเป็นคำพูดเดิม ไม่เป็นไรแล้ว
อวี้เฉียวกินเสร็จก็เอนตัวลงนอนหลับต่อ
เมื่อเสิ่นจือหยานปรากฏตัวบนราชบัลลังก์ด้วยใบหน้าอันแสนจะถูกทำลาย เฟิงชิงที่นั่งอยู่เบื้องบนสุดก็ยิ้มน้อยลงเล็กน้อย
การยึดอำนาจในคืนที่ผ่านมาได้ข้อสรุปแล้ว องค์ฮ่องเต้ที่ถูกปลดอย่างเฟิงซวี่ได้จุดไฟเผาตัวเองในตำหนัก ส่วนเฟิงชิงอ้างธง 'ฟื้นฟูความถูกต้อง' ขึ้นครองราชย์ บัดนี้ขุนนางที่ปรากฏตัวบนราชบัลลังก์ล้วนเป็นผู้ที่ยอมรับการขึ้นครองราชย์ของเฟิงชิงแล้ว ส่วนผู้ที่ไม่ยอมเชื่อฟังถูกสังหารในคืนนั้นไปแล้ว