ตอนที่ 34 โลกาวินาศเกิดใหม่ บทของ 'ลูกสาว' พระเอกพระรองผู้บิดเบี้ยว (สิบสอง)

เมื่อเห็นลูกศิษย์ของตนถูก dragged ออกไป ซูเจินลี่คลุ้มคลั่งราวกับคนเสียสติ พุ่งเข้าไปชกต่อยชายคนนั้นด้วยหมัดและเท้า พยายามจะขัดขวาง แต่กลับถูกชายร่างกำยำตบลงกับพื้นเพียงฝ่ามือเดียว

ฟันของซูเจินลี่หลุดไปหนึ่งซี่ เลือดไหลซึมออกมาจากมุมปาก เปื้อนเปรอะคอเสื้อของนาง

แต่เมื่อได้ยินเสียงร้องไห้อย่างสิ้นหวังของลูกศิษย์ ซูเจินลี่ก็ยังกัดริมฝีปากล่างแน่น พยายามจะเข้าไปขัดขวาง นางถึงกับคิดจะใช้ตัวเองแลกกับลูกศิษย์คนนั้น แต่กลับถูกชายคนนั้นซ้อมอีกหนึ่งรอบ

ในขณะที่นางกำลังจะทนไม่ไหว เพื่อนร่วมกลุ่มของชายคนนั้นมองซูเจินลี่แล้วรู้สึกเวทนาเป็นอย่างยิ่ง จึงเอ่ยปากห้ามปรามขึ้นมา: "โจวตง พอได้แล้ว จะตายอยู่แล้วยังจะซ้อมอีกหรือไร"

ชายที่ชื่อ "โจวตง" จึงได้หยุดมือ แล้วถุยน้ำลายใส่ซูเจินลี่: "เชอะ! กิ้งก่านังเปรต!"

ด้วยตัวอย่างของซูเจินลี่ตรงหน้า ไม่มีใครกล้าเข้าไปขัดขวาง เหล่าสาวกต่างพากันหลบซ่อนอยู่เบื้องหลังเพื่อนชายและบรรดาครู ตัวสั่นระริก

ซูเจินลี่นอนแผ่ลงกับพื้นราวกับก้อนโคลน ศีรษะชา ๆ ได้ยินเพียงเสียงร้องไห้ของหญิงสาวคนนั้นค่อย ๆ ห่างออกไปเรื่อย ๆ

มีครูใจดีคนหนึ่งช่วยพยุงนางขึ้นมา แต่นางก็ยังไม่ยอมแพ้ อยากจะขอร้องให้หัวหน้ากลุ่มคนเหล่านั้นสั่งหยุดการกระทำเลวร้ายของลูกน้องเสีย

แต่ท่านเสี่ยวจื่อผู้มีเสน่ห์ผู้นั้น กลับนั่งอยู่กับที่ ทอดสายตามองดูละครตลกนี้จากเบื้องบนอย่างสงบเยือกเย็น มุมปากยังคงยิ้มน้อย ๆ คล้ายมีคล้ายไม่มี

"ข้าจะไปห้ามทำไมเล่า? ห้ามแล้วข้าได้ประโยชน์อันใด? หรือว่านางจะให้ประโยชน์อันใดแก่ข้า? เขาน่ะเป็นผู้ใช้พลังธาตุดินระดับสองนะ"