ข่าวที่เธอถูกเรียกขึ้นไปที่ห้องประธานนั้นแพร่สะพัดไปทั่ว
ทุกคนคิดว่าเธอถูกเจ้านายเรียกไปสอบสวน จนกระทั่งตอนเที่ยงที่โรงอาหารชั้นสิบของบริษัท ตอนกินข้าวเที่ยง ก็ถูกคนอื่นชี้หน้าชี้หลังลับหลัง ยิ่งตอกย้ำว่าเหตุการณ์ขโมยงานออกแบบเกิดขึ้นจริง
แต่นั่นก็ไม่ได้กระทบกับการกินข้าวของลั่วซูแต่อย่างใด
เธอกลับดูสงบนิ่งมาก หันไปพูดกับหนานหวยที่นั่งอยู่ตรงข้ามว่า "ผู้อำนวยการหนาน ตั้งแต่วันมะรืนเป็นต้นไปฉันอยากลาพักร้อนหน่อยค่ะ"
หนานหวยเห็นเธอดูอิดโรยเล็กน้อย นึกถึงเรื่องวันนี้ด้วย จึงจำต้องตอบตกลง
เย่ลี่ที่อยู่ข้างๆ ก็รีบเสริมอย่างร้อนรน "ใช่ๆ พักก่อนเถอะ พอกล้องวงจรปิดซ่อมเสร็จก็รู้เองนั่นแหละ"
"ฉันขอลาไม่ใช่เพราะเรื่องนี้ค่ะ ฉันจะจัดการเรื่องนี้ให้เคลียร์ก่อนลาอยู่แล้ว ไม่ทำให้บริษัทเดือดร้อนหรอก แค่ฉันเหนื่อยเกินไป อยากพักบ้าง"
ลั่วซูไม่ได้อธิบายอะไรมากมาย แต่หยิบมือถือขึ้นมา ส่งอั่งเปาให้อวี้จ้าน โดยระบุว่า: เงินค่าอาหารเช้า
อวี้จ้านที่กำลังประชุมอยู่ชั้นบน ได้ยินเสียงมือถือดังติ๊ง
ท่ามกลางบรรยากาศที่เคร่งเครียด ทุกคนกำลังพากันเสียวสันหลังแทนว่าใครกันที่เปิดประชุมแล้วไม่ปิดเสียงสั่น กลับเห็นอวี้จ้านเปิดวีแชท
เมื่อเห็นอั่งเปานี้ เขาก็ขำหลุดหัวเราะออกมา
เหล่าผู้บริหารในห้องประชุมพากันจ้องมองด้วยสายตาแปลกประหลาด
นี่เป็นครั้งแรกที่เจ้านายหัวเราะ...
ส่วนเสิ่นเหยียนที่ยืนอยู่ข้างๆ ก็มองทุกอย่างทะลุปรุโปร่ง
"เลิกประชุม บ่ายค่อยว่าต่อ"
กดเปิดอั่งเปา ได้มา 50 หยวน
——
"ได้ยินคนจากฝ่ายบุคคลบอกว่าท่านประธานกำลังรับสมัครเลขานุการ แถมยังระบุว่าต้องเป็นผู้หญิงด้วย"