ความมืดยามค่ำคืนนอกหน้าต่างเข้มข้นราวกับหมึกที่ไม่มีวันละลาย ไฟถนนในหมู่บ้านดับไปนานแล้ว
หวงจื่อเสวียนลืมตาขึ้นบนหมอน ในห้องนอนมีเพียงแสงสลัวจากแผงควบคุมเครื่องปรับอากาศ
เขาเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ที่หัวเตียง แสงจ้าจากหน้าจอทำให้ต้องหรี่ตา
ตีสี่สิบ
เมื่อคืนเขาล้มตัวลงนอนตั้งแต่ยังไม่ถึงหนึ่งทุ่ม หลับยาวถึงเก้าชั่วโมงเต็ม ตอนนี้กลับกระปรี้กระเปร่าราวกับเพิ่งดื่มอเมริกาโน่เย็นไปสามกระป๋อง
พลังงานไม่จำกัดที่ระบบมอบให้ไม่ใช่เรื่องล้อเล่นจริง ๆ ตอนนี้เขารู้สึกว่าตัวเองลงไปวิ่งสักสิบกิโลเมตรยังไหว แถมนายก็วิ่งสู้ฉันไม่ได้ด้วย เชื่อไหมล่ะ?
กู้ชิงฉื่อกลับบ้านไปเองตั้งแต่บ่ายเมื่อวาน ตอนนี้เขานอนอยู่ในห้องคนเดียว รอบข้างเงียบสงัดจนได้ยินเพียงเสียงลมหายใจ
ในเมื่อยังไงก็นอนไม่หลับแล้ว ลุกขึ้นมาหาอะไรสนุก ๆ ทำดีกว่า
เขาเลิกผ้าห่มออก ลุกไปนั่งหน้าแล็ปท็อปเครื่องใหม่ แล้วกดปุ่มเปิดเครื่อง
ทันทีที่หน้าจอสว่างขึ้น เขาก็สวมหูฟังอย่างคล่องแคล่ว แล้วคลิกไอคอนเกม VALORANT บนเดสก์ท็อป
ในโลกนี้ อุตสาหกรรมเกมยังคงรุ่งเรือง เพียงแต่ผู้เล่นถึงเก้าสิบเก้าเปอร์เซ็นต์เป็นผู้หญิง
ปกติเวลาเล่นเกมเขาไม่เคยเปิดไมค์ ไม่เข้ากิลด์ แค่ชอบเป็นผู้เล่นเดี่ยวเงียบ ๆ
เกมเพิ่งโหลดเข้าสู่หน้าหลัก คำเชิญเข้าปาร์ตี้ก็เด้งขึ้นมาที่มุมขวาล่าง
ไอดีของคนเชิญคือ “เล่นแต่ดวลเดือด” เป็นเพื่อนที่เขาบังเอิญเพิ่มไว้ในเกมเมื่อสองเดือนก่อน
ตอนนั้นทั้งคู่จับคู่มาอยู่คนละฝั่ง ต่างฝ่ายต่างถือปืนสไนเปอร์เล็งยิงกันจากมุมสุดแสบ สู้กันสิบกว่ารอบก็ยังไม่มีใครได้เปรียบอย่างชัดเจน
ตั้งแต่นั้นมา ทั้งสองก็มักนัดเล่นดวลกันอยู่บ่อย ๆ นับเป็นเพื่อนสนิทไม่กี่คนของเขาในเกมนี้
ในเมื่อเพื่อนสนิทก็ยังไม่นอนกลางดึก แถมยังอดหลับอดนอนเล่นเกมอยู่พอดี งั้นชวนมาอุ่นมือกันหน่อยแล้วกัน