"ผู้นำสูงสุด ผมคิดว่าท่านอาจเข้าใจผิดไปหน่อย"
มองเห็นท่าทางประหลาดใจของกู้เยวียน ไวท์ควีนจึงรีบอธิบายว่า
"ความน่าจะเป็นร้อยละเก้าสิบห้า คือโอกาสที่ทีไวรัสชนิดปรับตัวเข้ากับร่างกายได้จะสามารถทำลายเซลล์มะเร็งในสมองของเซี่ยหยานได้ทั้งหมด ซึ่งหมายความว่า การันตีได้ว่าเธอจะรอดชีวิต ไม่ต้องทนทุกข์ทรมานจากโรคร้ายอีกต่อไป"
กู้เยวียนขมวดคิ้ว
"มันต่างกันตรงไหน?"
ไวท์ควีนตอบอย่างจริงจัง
"ต่างกันมาก"
"หลังจากทีไวรัสชนิดปรับตัวเข้ากับร่างกายได้ทำลายเซลล์มะเร็งในร่างกายของโฮสต์แล้ว จะเกิดความเป็นไปได้สองอย่าง อย่างแรกคือโฮสต์สามารถอยู่ร่วมกับทีไวรัสได้สำเร็จ หากภูมิคุ้มกันแข็งแรงพอ จะไม่สูญเสียสติของตัวเอง ยังคงเป็นมนุษย์ที่มีสติสัมปชัญญะครบถ้วน"
ยังไม่ทันที่ไวท์ควีนจะพูดจบ กู้เยวียนก็ดูเหมือนจะเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว
เขาถามย้ำเสียงทุ้ม
"ความหมายของเธอคือ อีกความเป็นไปได้หนึ่งก็คือ โฮสต์ไม่สามารถอยู่ร่วมกับทีไวรัสได้อย่างสมบูรณ์ ในที่สุดก็กลายเป็นซากเดินได้ที่ไร้สติสัมปชัญญะ?"
"ถูกต้อง" ไวท์ควีนพยักหน้า
นี่มันไม่ใช่การกลายเป็น《Resident Evil》ซอมบี้ในเรื่องนั้นหรือไง?
กู้เยวียนเงียบไป
นั่นคือซากเดินได้ที่สูญเสียสติสัมปชัญญะทั้งหมด เหลือเพียงสัญชาตญาณดิบ ถือเป็นจุดจบที่น่ากลัวยิ่งกว่าความตาย
สำหรับเด็กสาวอายุเพียงยี่สิบปีที่เพิ่งจะเห็นแสงสว่างแห่งความหวัง
นี่คือการพนันครั้งใหญ่โดยแท้จริง
"ความน่าจะเป็นล่ะ?" กู้เยวียนถาม "ความน่าจะเป็นที่จะอยู่ร่วมกันได้สำเร็จเป็นเท่าไหร่?"