ฝูงตั๊กแตนเงาเหินหลายตัวกระพือปีกบินไปอย่างรวดเร็ว
เป้าหมายของพวกมันคือคุกชีวภาพแห่งนั้น
ทว่าขณะที่มันกำลังจะเข้าสู่รัศมีหลายสิบเมตรรอบเรือนจำ จู่ ๆ มันก็ร่วงหล่นลงมาราวกับสัญญาณขาดหาย แล้วเปลี่ยนมาเคลื่อนที่ด้วยการไต่บนพื้นดินแทน
“รอบ ๆ เรือนจำนั้นมีอุปกรณ์ตัดสัญญาณหรือรบกวนสัญญาณแบบพิเศษอยู่ ดูทันสมัยทีเดียว”
ในพงหญ้า
เสียงไร้อารมณ์ใด ๆ ดังขึ้นอีกครั้ง
“ไม่เป็นไร ให้ตั๊กแตนเงาเหินเข้าใกล้ด้วยการเดินเท้าก็ได้ นี่ไม่ใช่วิธีเดียวที่เราใช้แทรกซึม”
ในฐานะหัวหน้าหน่วยโกสต์ โกสต์เอ่ยขึ้นอีกครั้ง น้ำเสียงของเขาล่องลอยและเยือกเย็น ราวกับวิญญาณที่กำลังกระซิบ
“ถ้าลองดีแล้วไม่ได้ผล เราก็ยัดเยียดของแข็ง ๆ ให้อีกฝ่ายลิ้มรสได้เหมือนกัน”
วินาทีถัดมา
ชุดพรางแสงเกิดระลอกคลื่นไหววูบ
ร่างสี่ร่างสีดำสนิททั้งตัวปรากฏขึ้นอย่างเงียบเชียบภายใต้แสงจันทร์
โกสต์ชี้ปืนที่มีรูปร่างแปลกประหลาด โบกมือไปมา ทั้งสี่คนจึงออกจากเนินเขา เดินลงไปเบื้องล่างอย่างเงียบกริบ
ส่วนอีกสองคนยังคงอยู่ที่เดิม โดยแยกกันทำหน้าที่พลซุ่มยิงและผู้สังเกตการณ์
เมื่อทุกอย่างพร้อมแล้ว
รอเพียงให้หน่วยตอบโต้เร็วชีวภาพก่อความวุ่นวายขึ้น พวกเขาก็จะเริ่มแผนแทรกซึมและจู่โจมได้ทันที
เมื่อถึงตอนนั้น
พลซุ่มยิงที่ซ่อนตัวอยู่บนที่สูงจะทำหน้าที่กำจัดกำลังป้องกันนอกคุกชีวภาพ
......
อีกด้านหนึ่ง
แนวป้องกันชั้นนอกสุดของคุกชีวภาพ
ที่นี่มีทหารยามประจำการทุกสามก้าวและห้าก้าว อุปกรณ์ตรวจตรามีอยู่ให้เห็นทั่วทุกหนแห่ง เรือนจำทั้งหลังราวกับถังเหล็ก แข็งแกร่งดุจโลหะและน้ำที่หลอมรวม