"ฟิ้ว ฟิ้ว— —!"
เสียงอู้อี้เป็นเอกลักษณ์ของท่อเก็บเสียงดังระงมขึ้นในห้องทดลอง
นักวิจัยไม่มีแม้แต่โอกาสได้เปล่งเสียงร้องด้วยซ้ำ ก็ล้มลงกับพื้นทีละคน ร่างกายชักกระตุก
ไม่ถึงห้าวินาที นักวิจัยทั้งสิบเอ็ดคนกองอยู่กับพื้นหมด
โกสต์วางปืนลง แล้วเดินไปยังหน้าม่านกระจก กวาดสายตามองซากกิ้งก่ายักษ์กลายพันธุ์ขนาดมหึมา
มันถูกตรึงอยู่บนโต๊ะผ่าศพโลหะขนาดยักษ์ ขาทั้งสี่มัดด้วยโซ่ระดับอุตสาหกรรม ผิวหนังเต็มไปด้วยโพรบและสายไฟของอุปกรณ์เฝ้าติดตามมากมาย
แม้จะตายไปแล้ว แต่ร่างกายของสัตว์ประหลาดตนนี้ยังคงแผ่กลิ่นอายกดดันจนหายใจไม่ออก
แค่กะโหลกหัวก็ใหญ่พอ ๆ กับรถยนต์คันเล็กแล้ว
"โซนบีเคลียร์หมดแล้วครับ"
หน่วยคนหนึ่งรายงานเสียงเบา
พลางหยิบอุปกรณ์รบกวนสัญญาณขนาดฝ่ามือจากกระเป๋าข้างเสื้อเกราะยุทธวิธี นั่งยอง ๆ ติดไว้ใต้ฐานแท่นควบคุม
โกสต์พยักหน้าแล้วกดหูฟังสื่อสาร
"หน่วยปีศาจเรียกฐานบัญชาการ เป้าหมายระบุตำแหน่งแล้ว ยามเคลียร์แล้ว ขออนุญาตดำเนินขั้นตอนเก็บกู้"
เสียงเยือกเย็นของเรดควีนดังมาจากปลายสาย
"ขั้นตอนเก็บกู้อนุญาตแล้ว"
"หน่วยปีศาจ นำตัวอย่างชีวภาพเป้าหมายออกจากคุกชีวภาพ เมื่อถึงถนนใหญ่ หน่วยเก็บกู้จะไปรับช่วงต่อ"
"รับทราบ"
โกสต์ปล่อยมือจากหูฟัง หันตัวเดินไปยังเทอร์มินอลเฝ้าติดตามของห้องทดลองกลาง
นิ้วมือเขาพิมพ์บนคีย์บอร์ดอย่างรวดเร็ว เรียกภาพจากกล้องวงจรปิดครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา ลบข้อมูลทั้งหมดทิ้งอย่างสิ้นซาก แล้วอัปโหลดภาพว่างเปล่าที่เล่นวนซ้ำแทน