หน้าจอระบบกะพริบขึ้นมาเบา ๆ ในจิตสำนึก
หลี่เมิ่งถอนสายตากลับมาอย่างแนบเนียน แล้วพูดกับฑีน่าว่า “ห่อให้ทั้งสี่ชุดเลยค่ะ แยกชุดสำหรับงานเลี้ยงไว้ต่างหาก”
ฑีน่าพยักหน้ารับ ก่อนหันไปเตรียมของ
เจ้าม่านอวี่ตกตะลึง “ซื้อทีเดียวสี่ชุดเลยเหรอ?”
“อืม แยกชุดใส่ในชีวิตประจำวันกับชุดใส่ไปงานเลี้ยงน่ะ” หลี่เมิ่งยิ้ม “พวกคุณก็มาซื้อของเหมือนกันเหรอ?”
“อืม ฉันมาดูสร้อยคอ” เจ้าม่านอวี่พูดไปได้ครู่หนึ่ง น้ำเสียงก็เบาลงอย่างไม่รู้ตัว
เธอมาดูสร้อยคอจริง ๆ ก่อนหน้านี้เธอเห็นสร้อยคอไพลินเส้นหนึ่งบนเซียวหงชูแล้วถูกใจ ตั้งใจว่าวันนี้จะมาลองสวมดู
แต่ตอนนี้เมื่อยืนอยู่ข้างหลี่เมิ่ง มองอีกฝ่ายซื้อเครื่องประดับของแฮร์รี วินสตันทีเดียวสี่ชุดโดยไม่กะพริบตา ยิ่งไม่ต้องพูดถึงสร้อยคอไพลินที่โดดเด่นสะดุดตาบนคอของเธอ
จู่ ๆ เจ้าม่านอวี่ก็รู้สึกว่าสร้อยคอที่ตัวเองเล็งไว้นั้นดูไม่สมฐานะขึ้นมา ความสนใจในตอนแรกจึงจืดจางลงทันที
ซ่งเทียนปรับตัวได้เร็วกว่า เธอเดินเข้ามาแล้วพูดหยอกเล่นว่า
“หลี่เมิ่ง สัปดาห์หน้าเธอไปงานเลี้ยงแฟชั่นบาร์ซ่า พาพวกเราไปด้วยได้ไหม? ให้ยืนดูอยู่ตรงประตูก็ได้”
หลี่เมิ่งหัวเราะเพราะคำพูดของเธอ “บัตรเชิญระบุชื่อคนไว้แล้ว ฉันพาใครเข้าไปไม่ได้หรอก แต่คราวหน้าถ้ามีกิจกรรมอื่น ฉันจะชวนพวกคุณไปด้วย”
ทั้งสี่คนสบตากัน
ในแววตานั้นมีความรู้สึกซับซ้อนปะปนกัน ทั้งอิจฉา อยากรู้อยากเห็น และความไม่ยอมแพ้อยู่เล็กน้อย
แต่ไม่มีใครพูดออกมา
【เป้าหมายระดับพรีเมียม ×4 คะแนนความเชื่อใจ +100 ×4 คะแนนสะสมปัจจุบัน: 2174】
ฑีน่ากลับมาพร้อมกล่องกำมะหยี่สีน้ำเงินเข้มสี่ใบ ตอนหลี่เมิ่งรูดบัตรจ่ายเงิน ทั้งสี่คนยืนมองอยู่ข้าง ๆ