“วันนี้ฉันอยากได้เซ็ตทับทิมค่ะ” หลี่เมิ่งพูดเร็วกว่าปกติเล็กน้อย “เอาแบบเสื้อรับตัด อยากได้ทั้งสร้อยคอ ต่างหู และแหวนเป็นเซ็ตเดียวกันค่ะ”
ดวงตาของฑีน่าเป็นประกายขึ้นมาทันที
เครื่องประดับทับทิมเสื้อรับตัดของแฮร์รี วินสตันถือเป็นหนึ่งในระดับสูงสุด ราคาเซ็ตหนึ่งไม่ต่ำกว่าสี่ห้าสิบล้านหยวน
ฑีน่าพยักหน้าด้วยรอยยิ้มกว้าง “ได้ค่ะ เชิญคุณไปนั่งรอที่ห้องวีไอพีก่อนนะคะ”
เธอหันไปหยิบของด้านหลัง ฝีเท้าเร็วขึ้นกว่าปกติหลายส่วน
ห้องวีไอพีมีความเป็นส่วนตัวกว่าพื้นที่จัดแสดงด้านนอก ผนังไม้สีเข้มตัดกับโซฟากำมะหยี่ แสงไฟนุ่มนวลออกโทนอุ่น
เธอนั่งลงบนโซฟา ยกชาที่พนักงานนำมาเสิร์ฟขึ้นจิบหนึ่งคำ
ไม่นาน ฑีน่าก็ถือถาดกำมะหยี่สีดำเข้ามา บนถาดวางเครื่องประดับทับทิมเป็นเซ็ตอย่างเป็นระเบียบ
หินเม็ดหลักของสร้อยคอเป็นทับทิมเจียระไนทรงหมอนขนาดเกินแปดกะรัต สีแดงเลือดนกพิราบเข้มข้น รอบเม็ดหลักประดับเพชรหลายสิบเม็ดเรียงเป็นวงสองชั้น
ต่างหูเป็นทับทิมทรงหยดน้ำสองเม็ดห้อยลงมา แต่ละเม็ดมีขนาดประมาณสามกะรัต รอบ ๆ ประดับเพชรเม็ดเล็กเป็นวง
หินเม็ดหลักของแหวนเป็นทับทิมขนาดห้ากะรัต ระดับสีเลือดนกพิราบเช่นกัน
ฑีน่าเดินมาหาหลี่เมิ่งแล้วก้มตัวเล็กน้อย รอยยิ้มแฝงด้วยความเคารพอย่างจริงใจ
“คุณหลี่คะ เซ็ตนี้เป็นเสื้อรับตัดของแบรนด์ประจำปีนี้ หินเม็ดหลักมาจากพม่า ระดับสีเป็น ‘เลือดนกพิราบ’ ซึ่งเป็นระดับสูงสุดค่ะ เซ็ตนี้ประกอบด้วยสร้อยคอ ต่างหู และแหวน เพชรมีน้ำหนักรวมกันมากกว่าห้าสิบกะรัตค่ะ”
หลี่เมิ่งให้หลินจืออี้ช่วยหยิบสร้อยคอขึ้นมาลองสวม
หินเม็ดหลักทิ้งน้ำหนักลงมาใต้กระดูกไหปลาร้า สีแดงของทับทิมยิ่งดูเข้มข้นเมื่ออยู่บนเสื้อถักสีดำ