จักรกลวันสิ้นโลก: หุ่นรบของฉันมันโคตรจะเทพ

ตอนที่ 14 พี่ใหญ่สบายใจได้ ผมไม่หนี ไม่หนีแน่นอน

7 นาที· 1.6K คำ

ลำแสงแม่เหล็กไฟฟ้าพุ่งราวสายฟ้าแลบ ปะทะเข้ากับเคียวรบอย่างจัง

ในชั่วพริบตา พลังมหาศาลถาโถมราวพายุฝน จนจางเหวยย์เซถลา ถอยหลังไปสองก้าวอย่างไม่ตั้งใจ

เคียวรบไม่อาจต้านทานอานุภาพของลำแสงแม่เหล็กไฟฟ้าได้ทั้งหมด ยังมีคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้าบางส่วนเลื้อยคล้ายงู พันรัดแขนทั้งสองข้างของจางเหวยย์

เมื่อพลังงานนี้ปกคลุมแขนของเขา จึงเหมือนถูกแรงที่มองไม่เห็นพันธนาการ หนักอึ้งและเชื่องช้า

แต่มันก็ทำอะไรได้แค่นี้

“เสร็จแล้วใช่ไหม? ถึงตาฉันบ้าง”

แม้แขนจะถูกคลื่นแม่เหล็กไฟฟ้ากระทบจนเชื่องช้า แต่จางเหวยย์ก็ยังกวัดแกว่งเคียวรบได้

เขาเหวี่ยงเคียวรบอย่างแรง เกิดเสียงหวีดหวิวฟันอากาศ พุ่งเข้าใส่กวางจักรกลพันธุ์ต่าง

กวางจักรกลพันธุ์ต่างสูญเสียพลังงานไปเกือบหมดแล้ว พลังงานทั้งหมดในร่างถูกใช้ปล่อยลำแสงแม่เหล็กไฟฟ้า

หลบ? เป็นไปไม่ได้

ความเร็วของจางเหวยย์ดุจสายฟ้า ว่องไวไร้เทียมทาน แม้แต่กวางจักรกลพันธุ์ต่างที่เต็มสมบูรณ์ก็ไม่อาจรอดพ้นจากเคียวรบคมกริบของเขา

เพียงฟันเดียว กวางจักรกลก็ถูกผ่าออกเป็นสองท่อน นี่คือชะตากรรมสุดท้ายของมัน

จางเหวยย์ก้าวไปข้างหน้า เพียงไม่กี่ก้าวก็ถึงซากกวางจักรกล เก็บผลึกต้นกำเนิดที่หล่นออกมาจากร่างเข้าไปในพื้นที่มิติของหุ่นยนต์รบ

แต่สิ่งที่ทำให้เขาผิดหวังเล็กน้อยคือ แม้ผลึกนี้จะเปล่งประกายเจิดจ้า แต่มันเป็นเพียงระดับสูง ยังไม่ถึงระดับมหากาพย์อย่างที่ใจหวัง

เดิมทีเขาคิดว่า กวางจักรกลพันธุ์ต่างที่มีทักษะนี้ อย่างน้อยก็น่าจะดรอปผลึกต้นกำเนิดระดับมหากาพย์ แต่ความจริงหาเป็นเช่นนั้นไม่

“พี่ใหญ่ เก่งจริง ๆ” จางเทาเอ่ยขึ้นอย่างไม่ถูกกาลเทศะ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป