หัวหน้าช้างถึงกับชะงักไปเพราะคำถามของจางเหวยย์
จะว่าไป แค่พวกเราฆ่าหนูสักหน่อย ต้องขออนุญาตมนุษย์อย่างแกตั้งแต่เมื่อไหร่?
แล้วอีกอย่าง สมองแกปกติดีรึเปล่า?
ถ้าข้าไม่ได้ดูผิดไป เมื่อกี้ฝูงหนูกำลังรุมล้อมแกอยู่นี่?
ถ้าแกจะหาพันธมิตรจริง ๆ เรานี่แหละที่ควรอยู่ฝ่ายเดียวกัน
ผิดกับฝูงช้างที่งุนงง ราชันย์หนูกลับรู้สึกซาบซึ้งยิ่งนัก
เมื่อเห็นจางเหวยย์เผชิญหน้ากับฝูงช้าง ราชันย์หนูก็วางใจในตัวจางเหวยย์มากขึ้น หากจางเหวยย์ไม่ได้ช่วยมันอย่างจริงใจ คงไม่พูดกับฝูงช้างแบบนี้แน่
“มนุษย์ แกเป็นบ้าไปแล้วหรือ? ถอยไปเดี๋ยวนี้ พวกเราจะไม่ขวางแก” หัวหน้าช้างอารมณ์ดีทีเดียว ถึงกับไม่โจมตีจางเหวยย์ในทันที
จางเหวยย์ยังไม่ทันตอบ ฝ่ายราชันย์หนูกลับไม่พอใจ
ต่อหน้าข้าพลางเกลี้ยกล่อมพันธมิตรของข้า พวกแกช่างอาจหาญเกินไปแล้ว
“หึ ฆ่าพวกมัน” ราชันย์หนูส่งเสียงเย็นชา สั่งฝูงหนูบุกเข้าใส่ฝูงช้าง
การบุกแบบพลีชีพ
หนูจักรกลหลั่งไหลเข้าหาฝูงช้างราวกับมหาสมุทรจักรกล
ฝูงช้างตอบสนองทันที
ฝูงช้างมีทั้งหมดสิบสามตัว พวกมันตั้งรับโดยหันหลังชนกันภายใต้การนำของหัวหน้าช้าง
งวงที่ยาวเฉลี่ยกว่าห้าเมตรถูกพวกมันเหวี่ยงราวกับกงล้อลม แค่หนูจักรกลสัมผัสถูกงวง ก็จะถูกบดขยี้เป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อยในทันที
ก่อนหน้านี้หนูจักรกลฆ่าช้างจักรกลได้อย่างไร?
เพราะพวกมันฆ่าช้างจักรกลที่พลัดหลงมาเพียงตัวเดียว หนูจักรกลอาศัยขนาดตัวที่เล็ก เล่นงานเจาะจงตรงรูโหว่บนตัวช้างจักรกล
แม้จะใช้วิธีที่สกปรกเช่นนี้ หนูจักรกลก็ต้องจ่ายราคาแพงลิบถึงจะฆ่าช้างจักรกลได้สักตัว
เวลานี้ช้างจักรกลที่อยู่ตรงหน้าหนูจักรกลไม่ใช่ตัวเดียวที่พลัดหลง แต่เป็นทั้งฝูง พวกมันหันหลังชนกันเพื่อปกป้องรูโหว่บนร่างของมันได้ดี ไม่ให้หนูจักรกลฉวยโอกาส