เดิมทีหลินเชียนอิ่งยังอยากหลบดูเรื่องสนุกต่อไปอีกหน่อย
แต่เมื่อจางเหวยย์บอกว่าได้ปืนแช่แข็งระดับดีเด่นมา หลินเชียนอิ่งก็ซ่อนตัวไม่อยู่แล้ว
“ทำไมนายออกมาเร็วจัง” จางเหวยย์เอ่ยปากอย่างแปลกใจเล็กน้อย
ตามเหตุผลแล้วยังไม่ถึงเวลาที่หลินเชียนอิ่งจะปรากฏตัว
ข้างหลังยังมีบทพูดอีกหลายประโยคที่ยังไม่ได้กล่าว
หลินเชียนอิ่งแลบลิ้นอย่างเขินอาย “ฉันก็แค่ทนไม่ไหวนี่ รวมร่าง”
หลินเชียนอิ่งได้เผยโฉมหน้าตัวเองต่อหน้าหานเซียวไปแล้ว จึงไม่จำเป็นต้องปิดบังอีก เลือกรวมร่างโดยตรง
หลังจากหุ่นยนต์รบสีเงินขาวแสนสวยปรากฏตัว หลินเชียนอิ่งมองปืนแช่แข็งรวมลำแสงที่ยาวเกือบหนึ่งเมตร ยิ่งมองก็ยิ่งชอบ
ทันใดนั้น หลินเชียนอิ่งก็ยื่นมือไปทางจางเหวยย์อย่างไม่ลังเล น้ำเสียงเต็มไปด้วยความปรารถนา “ฉันอยากได้”
ผู้หญิงสวยคนหนึ่งบอกผู้ชายว่าอยากได้ ลองถามดูสิว่าผู้ชายคนไหนจะทนไหว?
ยังไงซะ จางเหวยย์ก็มีจิตตานุภาพไม่ค่อยดีนัก เขาชะงักไปเล็กน้อย จากนั้นปืนแช่แข็งรวมลำแสงในมือก็ถูกส่งไปอยู่ในมือของหลินเชียนอิ่งอย่างไม่รู้ตัว
แต่หลังจากส่งปืนแช่แข็งให้หลินเชียนอิ่งแล้ว จางเหวยย์ก็ยังอดไม่ได้ที่จะกระซิบข้างหูหลินเชียนอิ่งเบาๆ “ไม่จ่ายเงินเหรอ?”
หลินเชียนอิ่งได้ยินดังนั้น แววตาเจ้าเล่ห์ก็เปล่งประกาย เธอยกมุมปากยิ้มหวาน “นายพูดอะไรน่ะ? ฉันเป็นแฟนของนายนะ!”
พูดจบ เธอก็ติดตั้งปืนแช่แข็งรวมลำแสงอย่างร่าเริง แล้วคล้องแขนของจางเหวยย์ทันที
การกระทำของทั้งสองสนิทสนมแนบแน่น แม้ว่าหุ่นยนต์รบของทั้งคู่จะมีขนาดแตกต่างกันเล็กน้อย แต่ภาพนี้ดูกลมกล่อมมาก กลมกลืนมาก ราวกับว่าควรจะเป็นแบบนี้ตั้งแต่แรก