เช้าวันถัดมา หลังจากกินมื้อเช้าเสร็จ ทางสวี กั๋วจวินก็เริ่มเตรียมตัวขึ้นเขา
สิ่งที่เหนือความคาดหมายของสวี กั๋วจวินอย่างมากคือ มีคนในหมู่บ้านมาหลายคน พวกเขาทยอยกันมาจนเกือบยี่สิบกว่าคน แถมยังเป็นชายฉกรรจ์ทั้งนั้น
พูดได้ว่าชายฉกรรจ์ส่วนใหญ่ในหมู่บ้านมากันแทบครบ
สวี กั๋วจวินเองก็ไม่คิดว่าตอนนี้ตัวเองจะมีคนเชื่อฟังมากขนาดนี้
แต่ในเมื่อทุกคนอุตส่าห์มากัน นี่ก็เป็นเรื่องดีอยู่แล้ว คนเยอะย่อมทำงานได้เร็ว
สวี กั๋วจวินหยิบบุหรี่ออกมาหลายซอง แล้วเดินแจกให้คนที่มาช่วยทีละคน
บุหรี่นี้คือบุหรี่ยิ่งชุน สำหรับคนชนบทแล้วก็นับว่าเป็นบุหรี่ดีทีเดียว ก่อนหน้านี้ตอนสวี กั๋วจวินซื้อบุหรี่ให้พ่อตา เขาซื้อเผื่อตัวเองมาอีกสองห่อด้วย
เดิมทีคิดไว้ว่าจะแจกคนละซอง แต่ไม่คิดว่าจะมีคนมากันเยอะขนาดนี้ บุหรี่จึงไม่พอแจก
สวี กั๋วจวินทำได้แค่แจกให้ทุกคนคนละรอบก่อน แล้วแบ่งบุหรี่ที่เหลือให้พ่อตากับพ่อ
ให้พวกเขาเอาไว้สูบตอนเข้าไปในเขา
วันนี้สวี กั๋วจวินไม่ต้องเข้าไปทำงานในเขา
จะโค่นต้นไม้แบบไหน ย่อมให้พ่อตาเป็นคนตัดสินใจ ส่วนเรื่องกำลังคนก็มีพ่อกับพี่ชายทั้งสองคอยจัดการ
หน้าที่หลักของสวี กั๋วจวินคือดูแลงานเบื้องหลัง
เวลานี้ เพื่อนบ้านช่วยกันทำงานโดยไม่คิดค่าแรงก็จริง แต่การโค่นต้นไม้เป็นงานที่ต้องใช้แรงมาก ในฐานะเจ้าของงานอย่างสวี กั๋วจวิน อย่างไรก็ต้องจัดอาหารดี ๆ ให้พวกเขาสักมื้อ
เสบียงที่บ้านสวี กั๋วจวินเห็นได้ชัดว่าไม่พอ วันนี้เขาจึงต้องเข้าไปซื้อข้าวของในตัวเมือง ทั้งยังต้องซื้อบุหรี่กับเหล้าอีกหน่อย