ถ้าจะเอาของจากบนเขามาเทียบกันว่าอะไรสดอร่อยที่สุด
สวี กั๋วจวินย่อมจัดไก่ฟ้าจีน เห็ดมอเรล และกุ้งเครย์ฟิชน้ำเย็นไว้สามอันดับแรก
พอดีเลย ทั้งสามอย่างมีหนึ่งชนิดบินอยู่บนฟ้า หนึ่งชนิดงอกขึ้นจากดิน และอีกหนึ่งชนิดว่ายอยู่ในน้ำ
ไก่ฟ้าจีนคงไม่ต้องพูดถึง เนื้อของเจ้าสิ่งนี้ที่ได้ชื่อว่า “เนื้อมังกรบนฟ้า” ก็อธิบายทุกอย่างได้แล้ว
ส่วนเห็ดมอเรลที่งอกอยู่บนดินนั้น รสชาติขึ้นอยู่กับความชอบของแต่ละคน แต่ในใจสวี กั๋วจวิน มันคือหัวโจกในหมู่เห็ดอย่างแน่นอน
เพื่อน ๆ หลายคนน่าจะรู้ว่าเห็ดตอนสด ๆ กับเห็ดที่ตากแห้งแล้วเอามากินในฤดูหนาวนั้นมีรสชาติแตกต่างกัน
พูดได้เลยว่ารสชาติทั้งสองแบบต่างกันมาก แต่เห็ดมอเรลไม่เหมือนกัน ตอนสดกินแล้วกลับไม่ค่อยมีรสชาติ เนื้อสัมผัสก็ธรรมดา แถมยังตุ๋นไม่ค่อยทน
ใส่ลงหม้อได้ไม่นานก็อ่อนยวบแล้ว
แต่เห็ดมอเรลแห้งที่กินกันในฤดูหนาวนั้นไม่เหมือนกัน เริ่มจากเนื้อสัมผัสก่อน
เมื่อผ่านการตากแดดจนแห้ง เส้นใยในเนื้อก็หดตัว พอแช่น้ำจนคืนตัว เนื้อก็แน่นและเหนียวหนึบเคี้ยวเพลิน
ยิ่งไปกว่านั้น รูพรุนที่มีลักษณะคล้ายรังผึ้งยังช่วยกักน้ำซุปและไขมันไว้ พอกัดเข้าไป น้ำซุปก็ทะลักออกมา ยิ่งเคี้ยวยิ่งหอม นี่จึงเป็นเหตุผลที่คนมักเลือกใช้ของแห้งต้อนรับแขก
ขอแค่แช่ให้นิ่มพอดีก็จะไม่แห้งกระด้าง แต่ถ้าใช้น้ำร้อนเกินไปหรือแช่นานเกิน เนื้อจะเหนียวแข็งและแห้งเป็นผง
ต่อไปคือเรื่องรสชาติ ระหว่างตากแดดจะเกิดการหมักแห้ง กลิ่นเขียวฉุนคล้ายหญ้าก็จางหายไปจนหมด เหลือไว้เพียงกลิ่นหอมเข้มข้นของเห็ดที่ถูกรวมไว้จนแน่น