"ยั่วยวนฉันอีกแล้ว?"
เจียงหนานถูกผลักติดกำแพง เซียวเป่ยสวินผู้มีนิสัยโหดเหี้ยมอยู่ข้างหลัง
"คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลเจียงที่ได้ชื่อว่าเย็นชาบริสุทธิ์ ลับหลังถึงกับกล้าบ้าบิ่นขนาดนี้?"
เสียงกระซิบเยาะเย้ยของเซียวเป่ยสวินแผ่วเบาริมหู แต่กลับทำให้ใบหูของเธอร้อนผ่าว
ตอนนี้พวกเขาอยู่ในห้องส่วนตัวของร้านอาหาร
ส่วนน้ชายแท้ ๆ ของเธอกับพี่ชายและพี่สะใภ้ของเซียวเป่ยสวิน กำลังคุยเรื่องแต่งงานระหว่างเธอกับเซียวจื่อเฉียนหลานชายของเขาอยู่ในห้องข้าง ๆ
แต่เธอจะไม่ยอมให้การแต่งงานนี้เกิดขึ้น
เธอรวบรวมสติอย่างรวดเร็ว มือของเธอจับไปที่เซียวเป่ยสวินอย่างไม่ยั้งคิด "หรือว่าท่านซานจะกลัวแล้ว?"
เธอหันกลับมา ยิ้มให้เซียวเป่ยสวินอย่างเย้ายวนและยั่วยวน "ก็ไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อย อีกอย่างพวกเขาอยู่ห้องข้าง ๆ นี่เอง ไม่รู้สึกตื่นเต้นบ้างหรือไง?"
เรื่องแบบนี้ พวกเขาไม่ได้ทำเป็นครั้งแรกแล้ว
เพียงแต่ครั้งนี้ เจียงหนานอยากท้อง
ลูกกระเดือกของเซียวเป่ยสวินเคลื่อนไหว เขาหรี่ตายาวแคบลง นัยน์ตาสีดำสนิทฉายแววแห่งกาม
เขาโน้มตัวลงมาใกล้ สายตาจับจ้องไปที่ปานแดงเป็นรูปดอกเหมยกำลังเบ่งบานหลังใบหูของเธอ
นิ้วหัวแม่มือขยี้ลงไปแรง ๆ แววตากลายเป็นดำขลับแฝงความหยอกล้อ
วินาทีต่อมา ติ่งหูก็รู้สึกเจ็บแปลบขึ้นมา
เซียวเป่ยสวินจูบซับปานเหมยแดงนั่นอย่างลุ่มหลง น้ำเสียงแหบพร่าอบอุ่น "เด็กน้อย เธอยังกล้าบุกมาเอง ดุเดือดขึ้นเยอะเลยนี่"
ร่างของเจียงหนานสั่นสะท้านอย่างซื่อตรง
แม้จะเตรียมใจมาแล้ว แต่ก็ยังถูกแหย่จนแก้มและใบหูแดงฉานขึ้นทันที ความรู้สึกคุ้นเคยก็ผุดขึ้นมา
คืนนั้นเมื่อ 5 ปีก่อน คนคนนั้นก็ชอบจูบเธอตรงนี้ เกือบจะเรียกว่าหลงใหลเลยทีเดียว
ความคิดของเธอถูกขัดจังหวะด้วยเสียงทุ้มต่ำของเขา "คุณหนูสูงศักดิ์ผู้ดี๊ผู้ดีทำท่าบ้าบิ่นแบบนี้ ยั่วยวนอาเขยของคู่หมั้นตัวเอง กำลังเล่นเกมอะไรอยู่?"
เจียงหนานตะลึง ก่อนจะหัวเราะออกมา "ครั้งที่แล้วฉันพูดจริงนะ ฉันเลิกกับเซียวจื่อเฉียนแล้ว"
พูดจบ ก็มีเสียงผู้ชายคุ้นหูดังมาจากนอกประตู
"เจียงหนานบอกว่าไปห้องน้ำ ทำไมไปนานจัง?"
"คงเกิดเรื่องแล้ว รีบหากันเถอะ"
"ไม่อยู่ในห้องน้ำ งั้นก็ค้นหาทุกห้องให้หมด!"
เสียงฝีเท้ารีบร้อนดังมาจากด้านนอก
อาจมีใครบุกเข้ามาได้ทุกเมื่อ
หัวใจของเจียงหนานเต้นเร็วขึ้น ใบหน้าฉายแววตื่นตระหนก
เซียวเป่ยสวินจับสีหน้าของเธอได้อย่างชัดเจน ริมฝีปากบางยกยิ้มเย็น
"ตอนนี้รู้จักกลัวแล้ว?"
ร่างของเจียงหนานหดตัวลง ถอยหลังไปหนึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว
กลัวจริง ๆ
กลัวว่าถ้าพวกเขาเห็นเข้า เรื่องจะลุกลามใหญ่โต เกรงว่าเซียวเป่ยสวินจะถอนตัวอย่างเย็นชา ไม่ยอมถูกยั่วยวนอีก
ไม่คิดว่าวินาทีต่อมา
จู่ ๆ เซียวเป่ยสวินก็ขยับมาใกล้ใบหูของเธอ เสียงแหบพร่ากอปรด้วยราคะจัด
"สองครั้งที่ยั่วยวนก่อนหน้านี้ไม่ใช่ใจกล้าดีหรือ? ตอนนี้กลัวแล้ว? สายไปแล้ว"
"……"
เอวด้านหลังของเจียงหนานถูกกดเอาไว้
สิ่งที่รอเธออยู่ ต่อจากนั้นคือพายุหมุนอันบ้าคลั่ง
เสียงฝีเท้านอกห้องส่วนตัว รีบร้อนวุ่นวาย
ภายใต้การปล้นชิงนั่น หัวใจของเจียงหนานเต้นโครมคราม
คอยจะมองไปทางประตูห้องส่วนตัวที่ปิดสนิทอยู่เป็นระยะ
ลมหายใจของชายหนุ่มหนักขึ้น มีความคึกคะนองที่ไม่เคยมีในครั้งก่อน
เธอหันกลับมา มองเห็นความเข้มข้นในดวงตาของเขาได้ชัดเจน
ผู้ชายคนนี้ ใจเย็นเกินไปแล้ว
"ตั้งใจหน่อย……"
ชายหนุ่มบีบคอของเธอเป็นการลงโทษ
น้ำเสียงแหบพร่าแบบนั้น ปล่อยตัวอย่างอิสระ ไม่กลัวว่าจะมีใครบุกเข้ามาในห้องเลยสักนิด
แล้วก็ไม่มีใครบุกเข้ามาได้
นานถึง 30 นาที เจียงหนานหวาดหวั่นใจเต้น
แต่ก็ตื่นเต้นเร้าใจ
ผู้ชายคนนี้ ไม่เหมือนคนใกล้เลขสามเลยจริง ๆ
แต่เธอกลับหดหู่กว่าเดิม
ล้มเหลวอีกแล้ว
ตอนสุดท้ายผู้ชายไม่ได้ขาดสติ ครั้งนี้วันนี้ เธอก็ยังไม่ท้อง
"กำลังตามหาเธออยู่ ยังไม่ไปอีกล่ะ?"
น้ำเสียงของเซียวเป่ยสวินกลับมาเย็นชาเช่นเคย
เจียงหนานเก็บกระดาษที่ใช้เช็ดเสร็จแล้วลงกระเป๋าอย่างแนบเนียน
สายตาเหลือบไปเห็นชายหนุ่มในชุดสูทเรียบร้อย ใบหน้านั้นเคร่งขรึมเย็นชา เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
"ฉันบอกแล้ว ว่าเลิกกับเขาแล้ว แต่น้าชายฉันไม่ยอม ยังจะคุยกับพ่อแม่เขาอยู่"
เจียงหนานสีหน้าตกต่ำลง ก้มหน้าก้มตาจัดชุดเดรสยาวคลุมเข่าสีขาวที่ยับยู่
วันนี้เธอตั้งใจใส่ชุดขาวที่ดูใสสะอาดและอ่อนโยน ขับให้เธอดูเด็กและงดงามสดใส
หลังเสร็จกิจแก้มก็แดงก่ำ
ก็ภายนอกดูบริสุทธิ์แต่แฝงเสน่ห์แบบนี้เอง ข้างในกลับไม่ใส่ชั้นใน
ผู้ชายชอบผู้หญิงที่ภายนอกใสบริสุทธิ์สูงส่ง แต่ภายในดุดันบ้าบิ่นที่สุด
เจียงหนานเดิมพันชนะ
เซียวเป่ยสวินที่เคร่งขรึมยับยั้งชั่งใจมาตลอด ก็ยังต้านทานการยั่วยวนตามอำเภอใจของเธอไม่ได้เหมือนกัน
"ใจกล้าดีนี่"
เซียวเป่ยสวินยื่นมือมาบีบคางเธอ พินิจใบหน้าเล็ก ๆ "คนที่คิดไม่ซื่อกับฉัน ตอนนี้หญ้าบนหลุมศพสูงหลายเมตรแล้ว"
เจียงหนานตัวแข็งทื่อ ใบหน้าซีดเซียว
ใบหน้าของผู้ชายไม่มีมุมไหนตาย แต่ก็ทำให้คนขนหัวลุก
ดวงตาลึกซึ้งของเซียวเป่ยสวินแฝงความหยอกล้อ "เธอว่า ถ้าเซียวจื่อเฉียนเห็นท่าทางแบบนี้ของเธอที่เคยสง่าสูงส่ง เขาจะเป็นยังไง?"
"ดูท่าสามนายท่านคงไม่เชื่อว่าฉันเลิกกับเขาแล้ว จริง ๆ แล้วการแต่งงานแบบคลุมถุงชนนี้ ไม่ใช่สิ่งที่ฉันต้องการอยู่แล้ว"
เจียงหนานขยับเข้ามาใกล้ แนบร่างอ่อนนุ่มชิดกับหน้าอกของเขา ถูไถเบา ๆ อย่างคลุมเครือ
"ถ้าจะแต่ง ฉันก็แต่งกับสามนายท่านเท่านั้น"
เซียวเป่ยสวินก้มสายตามองคนในอ้อมอก
เธออ่อนระทวย ใบหน้างามเย็นชาสูงส่ง
เรื่องนั้น เข้ากันได้ดี
ที่สำคัญคือ นอกจากคนในคืนนั้นแล้ว เธอเป็นผู้หญิงคนเดียวที่สามารถดึงดูดความสนใจของเขาได้
เสียงดังมาจากนอกห้องอีกครั้ง
"ห้องอื่นไม่มีคน เหลือแค่ห้องนี้แล้ว"
"เปิดประตูสิ ความรับผิดชอบอะไร ฉันเป็นคนรับเอง" เสียงของเซียวจื่อเฉียนห้าวหาญ
เจียงหนานขมวดคิ้ว มองไปทางประตู
มือที่จับเอวของเซียวเป่ยสวินก็อดรัดแน่นขึ้นไม่ได้
แต่บนใบหน้าของเธอยังคงยิ้มอยู่ แววตาแฝงความเจ้าเล่ห์ "ท่านซาน กลัวเขาเห็นฉันไหม?"
เซียวเป่ยสวินคิ้วดกขมวดเล็กน้อย เหล่มองเธอ
เปลวไฟที่เพิ่งถูกกดลงไปในท้อง พลันลุกฮือขึ้นมาอีกครั้ง โหมไหม้อย่างรุนแรง
ขณะนั้น
มือจับประตูห้องส่วนตัวกดลงมาทันที
ดวงตาของเซียวเป่ยสวินคมวาบ รวบเอวของเธอเข้ามา
เจียงหนานรู้สึกเพียงว่าร่างกายลอยขึ้นมากลางอากาศ
พอได้สติอีกที ก็ถูกพามาหลังฉากกั้น บังสายตาจากทางเข้าประตู
“อาเขย”
เซียวจื่อเฉียนเอ่ยขึ้นอย่างเคารพ
ผู้ช่วยที่ถูกเขาบุกเข้ามา ใบหน้าเต็มไปด้วยความหวาดกลัว เดินตามเข้ามา
เซียวเป่ยสวินสีหน้าขรึมลง “โผล่พรวดเข้ามาอย่างไม่เกรงใจ จะทำอะไร?”
เซียวจื่อเฉียนมีสีหน้าเกรงกลัว
“อาเขย ว่าที่ภรรยาผมหายไป ไม่รู้ว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้น โทรศัพท์ก็ปิด ก็เลยต้องค้นหาทีละห้อง”
เจียงหนานซ่อนตัวอยู่หลังฉาก แววตาเย็นชาขึ้น
ยั่วยวนคน แน่นอนว่าต้องเตรียมพร้อม
เธอไม่ใช่แค่ปิดมือถือ
หลังจากนี้ ยังจะทำทุกอย่างให้แผนการของเขากับน้ชายที่แสนดีของเธอ แตกกระเจิงทีละอย่าง!
“ไสหัวไป” เสียงของเซียวเป่ยสวินไม่มีความรู้สึกใดขึ้นลง แต่แววตากลับเยียบเย็น
เพียงแค่รูปร่างสูงใหญ่ยืนอยู่ตรงนั้น ก็ทำให้คนรู้สึกกดดันเต็มเปี่ยม
เซียวจื่อเฉียนรู้สึกเย็นวาบไปทั่วแผ่นหลัง จะกล้าค้นต่อได้ยังไง
“ขอโทษครับอาเขย ผมรบกวนแล้ว ผมจะออกไปเดี๋ยวนี้ครับ”
ร่างของเซียวจื่อเฉียนโค้งตัวลงเล็กน้อย รีบถอยหลังไปไม่กี่ก้าว กำลังจะหันหลังเดินจากไป
สายตาของเจียงหนานกวาดไปทางเซียวเป่ยสวิน
จู่ ๆ ก็อยากลองหยั่งดูว่าเขาตามใจเธอขนาดไหน ฉวยโอกาสที่เซียวจื่อเฉียนยังไม่ไป แกล้งจามออกมา
เซียวจื่อเฉียนหยุดฝีเท้าจริง ๆ หันกลับมา สายตาหวาดระแวงมองไปทางฉากกั้น
ดูเหมือนจะเห็นเงาคนด้านหลังฉากอย่างคลุมเครือ
รูปร่างยังคล้ายกับเจียงหนานอยู่บ้าง
เซียวเป่ยสวินเหลือบหางตามองเจียงหนานเพียงครู่ ดวงตาลึกซึ้งไร้ความไหวติง
“ยังไม่ไปอีก?”
เซียวจื่อเฉียนไม่กล้ารีรออีกต่อไป รีบออกไปทันที
พอประตูเพิ่งปิด เอวบางของเจียงหนานก็ถูกมือใหญ่สอดเข้ามา รวบเข้ากอดอย่างง่ายดาย บีบเสียจนเธอเจ็บคิ้วขมวด
“เล่นเล่ห์เหลี่ยมต่อหน้าฉัน เจียงหนาน เธอมีกี่ชีวิตกัน?”
เจียงหนานเหลือบเห็นแววดุดันในดวงตาเขาลุกโชน รู้ว่าการกระทำเมื่อครู่ยั่วโทสะเขาเข้าแล้ว จึงปลอบและยั่วยวนไปครึ่ง ๆ
“ฉันเลิกกับเขาแล้ว และก็มีอะไรกับสามนายท่านแล้ว ถึงจะเล่นเล่ห์เหลี่ยม ก็แค่อยากแต่งงานกับคุณ……”
เจียงหนานซบลงบนตัวเขา ดวงตาสุกใส่มองขึ้นมาจากด้านล่าง “ฉันอยากให้เขาเห็นแทบตาย จะได้รู้ว่าเราเลิกกันแล้วจริง ๆ”
แรงที่มือเซียวเป่ยสวินลดลง เย้ยหยัน “แล้วก็ใช้ฉันงั้นสิ?”
ในใจเจียงหนานสะดุ้งตกใจ
หมาหนุ่มสงสัยรู้แล้ว?
ครึ่งเดือนก่อน เธอได้ยินบทสนทนาระหว่างเซียวจื่อเฉียนแฟนที่คบกันมา 2 ปีกับน้ชายโดยไม่ตั้งใจ
ปรากฏว่าพวกเขาคบคิดกันไว้ก่อนแล้ว เตรียมจะฆ่าเธอหลังแต่งงาน ยึดกิจการที่พ่อแม่ทิ้งไว้ให้ กินสมบัติจนหมดตระกูล!
หัวใจของเจียงหนานเจ็บแปลบอย่างรุนแรง
และยิ่งเกลียดชัง!
คนที่จะสามารถสลัดหลุดจากน้ชายเพื่อทวงคืนกิจการ และยังต่อกรกับตระกูลเซียวได้ ก็มีเพียงทายาทตระกูลเซียวผู้มีอิทธิพลล้นฟ้า—เซียวเป่ยสวิน
ตอนนี้เจียงหนานไร้ญาติขาดมิตร มีศัตรูทั้งข้างหน้าและข้างหลัง
อยากจะหลุดพ้นจากวงล้อม เธอจึงทำได้เพียงวางแผน
แผนช่วงชิงหัวใจของเซียวเป่ยสวิน แผนท้องลูกของเขา
“ท่านซาน คุณชอบร่างกายของฉันไม่ใช่หรือ?”
เจียงหนานจุ๊บเบา ๆ บนปากของเขา “พอดีท่านผู้เฒ่าเร่งรัดเรื่องแต่งงาน ไม่งั้นคุณแต่งกับฉัน ฉันจะให้กำเนิดลูกให้คุณ ว่าไง?”
แววตาของเซียวเป่ยสวินปราดผ่านความเย็นเยียบ “เธอไม่มีทางท้องหรอก”
เจียงหนานรู้สึกเจ็บที่เอว
หมาหนุ่มเอ๊ย จะหักเอวฉันแล้ว!
เธอเห็นแววเยือกเย็นในดวงตาเขาชัดเจน แต่ก็ไม่อาจถอยได้ รอยยิ้มเย็นเยียบยั่วยวน
“งั้นเมื่อไหร่จะนัดกันใหม่? รับรองจะท้องให้คุณ แล้วคุณค่อยแต่งกับฉัน”