"เด็กเป็นของเป่ยสวินเหรอ?"
คำถามของคุณยายเซียวทำให้เจียงหนานเผลอมองสีหน้าของท่านโดยไม่ตั้งใจ
ไม่แน่ใจว่าท่านมีท่าทีอย่างไร
มาขู่ หรือมาหาความแน่ใจกันแน่?
ในขณะเดียวกัน
เซียวเป่ยสวินกำลังกลับบริษัท ลั่วเค่อโทรมาลายงาน:
"คุณชายสาม เรื่องจัดการเรียบร้อยแล้ว เป็นคนของคุณหนูจี้จริงๆ"
เซียวเป่ยสวินสีหน้าดำทะมึน ถามขึ้น: "พูดอะไรอีกไหม?"
ลั่วเค่อรายงานตามจริง: "อีกฝ่ายบอกอีกว่า คุณหนูจี้ให้เขามาคอยดูในหมู่บ้าน สืบให้รู้ว่าคนที่อยู่ตรงข้ามกับคุณชายเป็นใคร"
"อีกอย่าง ตอนที่คุณชายกับคุณหนูเจียงออกมา คุณหนูจี้ไปที่แผนกตรวจดีเอ็นเอ แต่ไม่เห็นได้ข้อมูลอะไร"
ลั่วเค่อรายงานไป พร้อมกับสูดลมหายใจเย็นๆ
ไม่เคยเห็นคนที่ทำตัวหาที่ตายได้เท่าคุณหนูจี้มาก่อน
ถ้าไม่ใช่เพราะเรื่องเมื่อครั้งนั้น คุณชายสามจะดีกับเธอขนาดนั้นได้ยังไง?
คุณหนูจี้กลับมาครั้งนี้ คุณชายสามให้โอกาสเธอตั้งมากมายแล้ว
เซียวเป่ยสวินยิ้มเย็น "ปิดปากพวกมันให้สนิท ถ้าพูดออกมาแม้แต่คำเดียว อย่าหวังว่าจะได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นวันรุ่งขึ้น"
ลั่วเค่อรู้สึกเย็นวาบไปทั้งหลัง
กำลังจะวางสาย ก็ได้รับข้อความอะไรบางอย่าง
เขารีบพูด: "คุณชายสาม ไม่ดีแล้ว คุณยายไปที่บริษัทเจียงเพื่อหาคุณหนูเจียง"
เซียวเป่ยสวินมีกลิ่นอายเย็นเยียบแผ่ออกมาฉับพลัน สั่งเสียงเย็น:
"ไปบริษัทเจียง"
คนขับรีบเลี้ยวหัวรถ เซียวเป่ยสวินกำโทรศัพท์แน่น เส้นเลือดบนหลังมือปูดขึ้น
วินาทีถัดมา เขาปัดหน้าจอโทรศัพท์ แล้วส่งข้อความวีแชทหาเจียงหนาน
เจียงหนานได้ยินเสียง จึงหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดู
เห็นเซียวเป่ยสวินส่งมาว่า: คุณยายอยู่ที่นั่น?
ยังจะบอกอีกว่าไม่ห่วงเธอ?
เจียงหนานยิ้มมุมปาก ตอบกลับไปว่า "อืม"
ตอนนี้ คุณยายเซียวใช้ไม้เท้าพยุงตัวลุกขึ้นช้าๆ
"วันนี้ฉันมาที่นี่ ก็อยากจะถามเธอว่า เมื่อวันก่อนที่เธอพูด ความหมายคืออะไร?"
คุณยายเซียวจ้องมองเธอ
เจียงหนานยกมือดูนาฬิกาข้อมือ กว่าจะได้ผลตรวจดีเอ็นเอ อย่างน้อยก็ต้องรออีกห้าชั่วโมง
ที่แท้เธอก็คิดไว้ว่า ถ้าหลังจากนี้คุณยายเซียวขัดขวางไม่ให้เธอกับเซียวเป่ยสวินอยู่ด้วยกัน เธอจะเอาผลตรวจออกมา
ตอนนั้น คุณยายเซียวจะไม่ยอมก็ต้องยอม
ไม่คิดว่าท่านจะมาเร็วขนาดนี้