"ไปไหน"
เซียวเป่ยสวินจู่ๆ ก็ดึงเจียงหนานที่กำลังเดินตรงไปข้างหน้าไว้ พร้อมกับยกมุมปาก "เธอจะไปยื่นหัวให้เสือหรือไง?"
"?"
เจียงหนานเข้าใจได้ทันที
เซียวจื่อเฉียนและเวินหว่านกำลังดักรออยู่ที่หน้าประตู!
แต่...
"แล้วเราจะไปทางไหนล่ะ?"
รถของเธอยังอยู่ที่ลานจอดรถด้านนอก
เซียวเป่ยสวินเหมือนจะเดาความคิดเธอได้ "รถของเธอฉันให้คนขับไปที่ใต้ดินแล้ว ตามฉันมา"
เจียงหนานถูกเขาลากไป ผ่านทางเดินส่วนตัว
มาถึงลานจอดรถใต้ดิน เจียงหนานเห็นรถสปอร์ตสีแดงคันนั้นที่ทั้งหรูและสะดุดตาจริงๆ
"คนของเธอมีกุญแจได้ยังไง?" เธอประหลาดใจ รีบเปิดกระเป๋าถือ
ถึงได้พบว่ากุญแจรถหายไปตั้งแต่เมื่อไหร่ไม่รู้
"ยากนักหรือ?" เซียวเป่ยสวินเหลือบมองเธอด้วยรอยยิ้มเจ้าเล่ห์ ท่าทางเหมือนกำลังหยอกเย้า
เจียงหนานยิ้มแบบไม่ยิ้ม "คุณชายสามไม่ว่าทำอะไรก็เลิศล้ำไปเสียหมดจริงๆ"
คำพูดนี้ เห็นได้ชัดว่าเป็นการประชด
เซียวเป่ยสวินกลับทำหน้ากระหยิ่ง "แน่นอน"
เจียงหนาน "..."
เธอรีบจริงๆ นั่นแหละ
ถึงเวลานี้ ฉินหวนส่งข้อความมาถล่มในวีแชทหลายข้อความ
ถึงขนาดมีโทรศัพท์มาด้วย
เจียงหนานไม่มีเวลามาจีบกับเซียวเป่ยสวิน พอขอบคุณเขาเสร็จก็รีบปีนเข้ารถ เหยียบคันเร่งปุบปับแล้วขับออกไปอย่างรวดเร็ว
เสียงเครื่องยนต์ดังสนั่นเหมือนสิงโตคำราม
"คุณหนูเจียงขับรถเก่งขนาดนี้ เป็นนักแข่งรถได้เลยนะ สนุกกว่าการเป็นคุณหนูใหญ่ที่เคร่งครัดกับระเบียบอีก"
ลั่วเค่อสายตาตามทิศทางที่รถแล่นออกไป ดวงตาเต็มไปด้วยความชื่นชมที่ไม่ปิดบัง
เซียวเป่ยสวินหันสายตากดดันไปทางเขา "ชอบ?"