"คุณชายสามสายตาไม่ค่อยดีรึไง ฉันดูเหมือนคนเสียใจตรงไหน?" เจียงหนานเงยหน้าขึ้นเล็กน้อย ท่าทางเย่อหยิ่ง
"ปากจัดเหลือเกิน" เซียวเป่ยสวินยกมุมปากบางๆ ใบหน้าที่เคร่งขรึมราวกับภูเขาน้ำแข็งละลายออกมาซักมุมหนึ่ง
เจียงหนานมุมปากยกสูง คิ้วโค้งเป็นเรียว "ถือว่านายชมฉันก็แล้วกัน"
สีหน้าหม่นหมองของเซียวเป่ยสวินในพริบตาก็กลายเป็นอ่อนโยน มุมปากขยับเล็กน้อย
ลั่วเค่อกำลังขับรถอยู่
จากกระจกมองหลังเห็นท่าทางแบบนั้น เกือบตกใจจนคางหลุด
คุณชายสาม...ยิ้ม?
อยู่กับคุณชายสามมานานถึงเจ็ดปี เขาไม่เคยเห็นเขาใจดีขนาดนี้มาก่อน
เจียงหนานกลับบริษัทเพื่อเอาข้อมูล
เฉินหลินกำลังจะเลิกงาน พอเห็นเธอกลับมาก็ทำท่าประหลาดใจ "คุณเจียง ทำไมมาช่วงนี้ล่ะ?"
"เอาของนิดหน่อย"
เจียงหนานผลักประตูเข้าออฟฟิศ
เฉินหลินชอบเธอจากใจจริง คิดอยู่ครู่หนึ่งก็เดินตามเข้าไป
เจียงหนานรู้สึกได้ ตอนเก็บของก็เหลือบไปมองเธอ "มีอะไรเหรอ?"
"วันนี้คุณไม่มา พ่อบ้านใจบาปแอบฟ้องผู้จัดการเวิน"
พ่อบ้านใจบาปคือฉายาของหลี่ไจ้หมิงฝ่ายวิจัย
เพื่อนร่วมงานแผนกวิจัยแอบเรียกกันแบบนี้
เจียงหนานสมองหยุดทำงานสองสามวินาที ขมวดคิ้วเบาๆ "หลี่ไจ้หมิง?"
เฉินหลินพยักหน้าแรงๆ แล้วก็บ่นเรื่องหลี่ไจ้หมิงให้เจียงหนานฟังอย่างไม่ปิดบัง
แล้วถามด้วยความเป็นห่วง "คุณเจียง วันนี้คุณไม่มาแล้วก็ไม่ได้ลา ไม่เป็นไรใช่ไหม?"
เจียงหนานเพิ่งมารับตำแหน่งใหม่
ถึงแม้จะเป็นหัวหน้าแผนกวิจัย เหนือกว่าหลี่ไจ้หมิงหนึ่งขั้น